เก้าพันแปดร้อยสิบสองคน
นับตั้งแต่ความรวมกันจนถึงตอนนี้ ตามเวลาที่ปรากฏบนหน้าจอได้ล่วงเลยมาราวสิบกว่าวัน
จำนวนผู้เสียชีวิตภายในเขต กลับพบได้ยากที่คงอยู่ไม่ถึงสองร้อย
และในจำนวนนั้น คงมีหัวหน้าขบวนรถไฟเดิมจากเขต E-3 บ้างที่เสียชีวิตไปในโลกชานชาลาบางแห่ง
มองแบบนี้แล้ว อัตราการบาดเจ็บล้มตายของกลุ่มมือใหม่พวกนี้ หลังผ่านสิบชานชาลาของผู้เริ่มต้นไปแล้ว กลับลดต่ำลงจนเรียกได้ว่าเป็นปาฏิหาริย์
เย่ชีเหยียนปิดจอแสงของระบบลงอย่างไม่ใส่ใจ
แล้วจัดการกับผลตอบแทนสุดท้ายของตนเองจากชานชาลาก่อนหน้า
นอกจากไอเทมสองชิ้นที่แขวนอยู่บน[กำแพงแห่งสถิติ]แล้ว
สิ่งที่เขาได้รับในเมืองมิลานดา มีเพียงสามอย่าง
หนึ่ง ผ่านการกลืนกินสิ่งมีชีวิตแห่งความว่างเปล่าบางส่วน ทำให้สกิลตะกละได้เสริมพลังให้กษัตริย์ไอน้ำ
สอง แหวนราชันย์ของอัสโมเดียส
สาม โมดูลเปลี่ยนเส้นทาง
นอกเหนือจากนี้ ก็คือของระลอกระลอกระหว่างที่ปิศาจดาร์กเรเวนนำฝูงผึ้งนาโนออกเก็บสะสมไว้ทั่วเมือง
มีทั้งไอเทม วัสดุ และเหรียญรถไฟเพียงหยิบมือ
บวกกับวันละห้าเหรียญจาก[การ์ดมังกรยักษ์ · ทรัพย์สมบัติ]
ทรัพย์สินที่เย่ชีเหยียนมีอยู่ในตอนนี้คือ
เหรียญรถไฟ: 801 เหรียญ
เยอะใช่ไหม? อย่างน้อยสำหรับหัวหน้าขบวนรถไฟธรรมดาคนหนึ่งแล้ว นี่คือตัวเลขระดับดวงดาว
แต่สำหรับเขาแล้ว ยอดนี้ดูเหมือนจะแม้แต่ซื้อหนึ่งตัวเลือกในการวิวัฒน์ครั้งก่อนก็ไม่ถึง
“ช่างมันเถอะ เอาของระลอกที่เก็บมาได้ทั้งหมดยัดใส่ตลาดมืดซะเลย”