“หนูน้อย...”
ติงซิวฉีลืมตาขึ้น มองไปรอบ ๆ อย่างงงงวย
สิ่งแรกที่เข้าตาคือชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างสบายอารมณ์ กำลังแทะผลไม้สีขาว ยิ้มแฉ่งทักทายเขา
“โย่ ตื่นแล้วสินะ”
“อะ... อัลทอส ท่าน! ผม... ท่านช่วยผมเอาไว้! อ๊ะ หนูน้อย!”
ติงซิวฉีรีบลุกขึ้นมองไปรอบตัวทันที
ไม่ช้าก็พบว่าหญิงสาวหนูน้อยทองคำถูกอีกาปีศาจกับอินทรีเสียงกัมปนาทเกาะอยู่บนศีรษะและบ่าของเธอ
“วางใจเถอะ ของมหัศจรรย์ของนายนี่ทรงพลังไม่เลวเลยนะ”
เย่ชีเหยียนกลืนเนื้อผลไม้ลงคอ แล้วจ้องมองติงซิวฉีที่โล่งอกอย่างชัดเจน ก่อนแซวว่า
“ของมหัศจรรย์ระดับนี้ไม่ใช้กับตัวเอง กลับไปใส่ไว้กับหนูน้อยสักตัว ดูท่าความสัมพันธ์ของพวกนายจะไม่ธรรมดาเลยนะ”
ติงซิวฉีฝืนยิ้มเขิน ๆ แล้วแตะนิ้วในอากาศไปมาหลายครั้ง เห็นได้ชัดว่าเขากำลังเรียกจอแสงระบบขึ้นมาใช้งาน
แสงสีทองค่อย ๆ จางหาย
หนูน้อยหลุดออกจากสภาพค้างนิ่ง
“โอ๊ย! พี่ใหญ่! หนีเร็ว! เดี๋ยวหนูขวางเอง... เอ๊?”
หนูน้อยได้สติกลับมา เห็นว่าเนื้อเยื่อบิดเบี้ยวรอบ ๆ หายไปหมดสิ้น เห็นเย่ชีเหยียนกับติงซิวฉี พร้อมฝูงปีศาจและสิ่งมีชีวิตจักรกลมากมาย
“ไม่ตายเหรอเนี่ย? พี่ใหญ่ พวกเราไม่ตาย!”
“ไม่ตาย! หนูโง่ พวกเราได้รับการช่วยเหลือจากท่านอัลทอสแล้ว!”
ติงซิวฉีดึงหนูน้อยมายืนตรงหน้าเย่ชีเหยียน คนกับหนูก้มหัวคำนับลึก
“ท่าน! ขอบพระคุณที่ช่วยเหลือพวกเรา!”