“?”
ถ้าบนหัวของเย่ชีเหยียนมีหูกระต่ายที่ขยับไหวได้เหมือนของอีฟ รูปร่างหูกระต่ายตอนนั้นคงเป็นเครื่องหมายคำถามอันใหญ่แน่
พลังแห่งอหังการแม้จะเปิดใช้ในระดับต่ำสุด แต่ถ้าไม่ใช่คนที่รู้จักเขา ก็ไม่มีทางจำเขาได้มิใช่หรือ?
“คุณจำผมได้เหรอ?”
ชายหนุ่มพยักหน้าอย่างตื่นเต้น
“ได้ครับได้ครับ คุณคือไอดอลของผมเลยนะ ตอนนั้นที่สวนลอยฟ้า! แล้วก็เมืองโซโล! คุณช่วยผมไว้สองครั้ง! สองครั้งเลยนะครับ!”
ไม่ทันที่เย่ชีเหยียนจะพูดอะไรต่อ ชายหนุ่มก็สาดคำพูดยาวเหยียดออกมาด้วยความเร็วสูง
เขาชื่อติงซิวฉี ส่วนสาวหนูที่อยู่ข้าง ๆ ก็ชื่อว่าหนูน้อย
ในฐานะนายสถานีที่มาโลกนี้เมื่อสิบสองปีก่อน ระดับรถไฟของเขาอยู่ที่ 41 แล้ว ในหมู่นายสถานีอาจไม่ถึงขั้นแนวหน้า แต่ก็กล้าเรียกตัวเองว่าเป็นนายสถานีระดับสูงต่อหน้าคนนอกได้อย่างมั่นใจ
แต่โชคคราวนี้ของเขาดูไม่ค่อยดีนัก
เริ่มจากเจอเหตุการณ์สวนลอยฟ้าถล่มครั้งที่สอง หลังจากนั้นตอนพักอยู่ที่เมืองโซโลก็ดันถูกบังคับให้ร่วมสงครามกับเผ่าแวมไพร์และรับมือจุดจบครั้งสุดท้าย
สองเหตุการณ์นี้ทำให้เขาคิดว่าตัวเองคงมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน
แต่ก็ในสองเหตุการณ์นี้เอง เขาได้เห็นการปรากฏตัวของผู้แข็งแกร่งคนหนึ่ง
[ตี้ซวี่·มังกรจักรกลปิศาจ·อัลทอส]
การมีอยู่ของอัลทอสนั้นตรงกับนิยามไอดอลของติงซิวฉีทุกประการ
ลึกลับ: เปิดใช้อหังการทำให้คนอื่นไม่อาจสังเกตเห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของเขาได้