มิติถูกฟันขาดออกเป็นสองส่วน
ดาบหนึ่งของน้ำตาแดงไม่ได้จัดการแค่อสูรร้ายหมายเลข 33 เท่านั้น
หากได้ผ่าสภาพแวดล้อมจำลองของสนามประลองที่ถูกบีบอัดไว้ทั้งหมดแยกออกจากกันด้วย
ชนะติดต่อกันสิบเอ็ดนัด
แม้จะมากระทันหันก็ตาม
แต่โดยรวมแล้วผลจบก็ดี
ตะกละกลืนกินมอร์กูลัสไปแล้ว
ส่วนอสูรร้ายตัวที่ถูกฟันแตกกระจัดกระจายนั้น มันก็กลืนกินไปบางส่วนเช่นกัน และค้นพบว่าสามารถถ่ายโอนพลังงานที่กลืนกินมาให้กับมอร์กูลัสได้
ไอดำค่อย ๆ ระเหิดหนีออกไปพร้อมกับมิติที่ถูกตัดขาด
ปีศาจทั้งหลายของเย่ชีเหยียนพากันกลับเข้าสู่ลำดับไพ่ แล้วถูกเขาเก็บกลับเข้าคลังการ์ดมิติลวง
เขามองไปที่ข้อความบนจอแสงของระบบโลกบาดาลแล้วขมวดคิ้ว
"รางวัลระยะช่วงล่ะ? ชนะสิบเอ็ดนัดติดกันแล้ว ไม่มีรางวัลกันเลยเหรอ?"
[รางวัลของการทดสอบครั้งที่สิบเอ็ดและสิบสอง จะมอบให้เมื่อการทดสอบทั้งหมดจบลง ณ เวลาประเมินผลขั้นสุดท้าย]
"คิดว่าคนที่ทำสิบเอ็ดชนะติดได้นี่ ยากจะผ่านสิบสองชนะติดใช่ไหม เลยฉลาดตั้งแต่ไม่ปล่อยรางวัลตรงนี้ซะเลยสินะ? เฮ้อ"
เย่ชีเหยียนหัวเราะเบา ๆ แล้วปิดจอแสงลง
ความมืดรอบตัวจางหายไป
ร่างของเขาปรากฏขึ้นต่อสายตาของผู้ชมทั้งหมด
ลำแสงที่อสูรร้ายหมายเลข 33 ปล่อยออกมาก่อนหน้านี้สร้างความสูญเสียไปไม่น้อย
แต่ผู้ชมที่เหลืออยู่ยังคงอยู่ที่นี่ รอคอยวินาทีที่เย่ชีเหยียนจะได้รับชัยชนะ
สิ่งนี้มันมีความหมายอะไรหรือ? หรือว่าสำหรับพวกเขาแล้ว การได้เห็นผู้ทดสอบคนหนึ่งก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่องบนเส้นทางแห่งการทดสอบก็คือความหมายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแล้วก็ได้