“เอาเถอะ ดูท่าสิทธิ์แบบนั้นมันแพงจริง ๆ แหละ เฮ้ย แต่ว่านะ ถ้านายบอกว่าขายสิทธิ์ได้ทุกอย่าง... แหม่ ไม่ใช่ว่านายจะขายสิทธิ์ในการควบคุมตัวนายเองได้ด้วยสิ?”
[“...ขาย”]
เย่ชีเหยียนกะพริบตาปริบ ๆ แปลกใจกับคำตอบที่ตามมาหลังความเงียบของระบบ
“นายก็ขายจริง ๆ นะ? โอ๊ย งั้นก่อนหน้านี้เคยขายไปแล้วรึยัง?”
[“สิทธิ์นั้น เป็นหนึ่งเดียว... ณ ปัจจุบัน และอนาคต ไม่มีหัวหน้าขบวนรถไฟตนใดมีคุณสมบัติซื้อ และ ไม่สามารถขายได้”]
“เอ๋? เมื่อกี้นายยังบอกว่าจะขาย ตอนนี้กลับบอกว่าขายไม่ได้ นี่มันขัดกันเองชะมัด? แถมถึงขั้นนับรวมอนาคตด้วย? นายมั่นใจขนาดนั้นเลยรึ?”
[“สิทธิ์ของคุณไม่เพียงพอ... โปรดหยุดสืบค้น”]
[“ติ๊งตอง หัวหน้าขบวนรถไฟเย่ชีเหยียน โปรดเลือกว่าจะดำเนินการ[พิชิตชานชาลา]ต่อหรือไม่?”]
ระบบเปลี่ยนเรื่องคุย ส่วนเย่ชีเหยียนก็ไม่มีความตั้งใจจะไล่ถามต่อ
แต่เขายืนยันได้หนึ่งเรื่อง
สิทธิ์ของระบบ มีความเป็นไปได้จริง ๆ ที่จะซื้อมาได้
“น่าสนใจชะมัด ฉันก็เลือกออกผจญภัยต่ออยู่แล้ว ในเมืองนั้นยังมีสิ่งที่ฉันอยากรู้และอยากได้ อีกทั้ง ก็นัดหมายกันไว้แล้วว่าจะไปดูการแข่งกิลด์นั้นด้วยกัน”
เขาตัดสินใจเลือกแล้ว
จอแสงของระบบก็เปลี่ยนรูปขึ้นในทันทีนั้น
[ติ๊งตอง! กำลังจะเดินทางกลับสู่สถานีที่ 47 ของคุณ![ประเทศบนเรือ]]
[มอดูลเฉพาะตัว·ทางแยกแห่งโชคชะตาทำงาน!]
[โปรดเลือกระหว่างจุดจอดทั้งสองแห่งต่อไปนี้!]
