"ทำไมถึงมีพิกัดเยอะขนาดนี้"
"นี่มันโลกประหลาดอะไรกันแน่"
เย่ชีเหยียนขมวดคิ้วเล็กน้อย
"จุดที่ใกล้ที่สุดอยู่...ข้างหน้ารึเปล่า"
ตอนนี้ ในเมื่อไม่มีข้อมูลอื่นใด
พิกัดที่ปรากฏบนแผนที่จำลอง อาจเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการทำความเข้าใจโลกใบนี้
รางขยายต่อเนื่อง รถไฟเคลื่อนขบวนอีกครั้ง
กลางดินแดนร้างกว้างใหญ่ร้อนระอุ มุ่งหน้าสู่พิกัดที่ใกล้ที่สุด
เส้นทางนี้ยาวนานกว่าที่เขาคิดไว้มาก
ตำแหน่งของพิกัดดูเผินๆ เหมือนอยู่ไม่ไกล แต่กลับทำให้ขบวนรถของเย่ชีเหยียนต้องแล่นฝ่าทะเลทรายร้างอยู่นานกว่าสี่ชั่วโมงเต็มถึงจะไปถึง
ไม่ใช่เพราะรถไฟวิ่งช้าเกินไป
แต่เย่ชีเหยียนเพิ่งค้นพบว่า
พิกัดบนแผนที่จำลองนั่น
มันเคลื่อนที่ตลอดเวลา
ระดับการเคลื่อนไหวดูเล็กน้อย
แต่พอเทียบกับโลกความเป็นจริงกลับแตกต่างอย่างสิ้นเชิง
"มาถึงสักที"
ภายในหัวรถจักร
ลีเซ็ตกำลังพัดวีให้เย่ชีเหยียน
ผ่านหน้าต่างรถไฟ ตรงตำแหน่งพิกัด เขาเห็นเป้าหมายในครานี้
"เมืองเหรอ"
"ไม่สิ ต้องบอกว่าเป็นเมืองป้อม หรือฐานที่มั่นมากกว่า"
กำแพงหินสีดำสูงตระหง่านโอบล้อมเมืองทั้งเมืองไว้
ด้านบนสุด ฟิล์มป้องกันกึ่งโปร่งใสแผ่ปกคลุม
เดาได้ไม่ยากว่า นี่คือสิ่งที่เขาสร้างขึ้นเพื่อขวางภาพวันสิ้นโลกที่คล้ายกับฝนไฟ