หัวใจดวงนั้นเหมือนมีจิตสำนึกเป็นของตัวเอง หลังจากเย่ชีเหยียนมาถึงที่นี่ มันก็เริ่มเต้นระรัว
คลื่นสีแดงเข้มแผ่กระจายออกไป
เสียงดังก้องราวกับกลองดังสะท้อนในอากาศ เหมือนกำลังเร่งเร้าอะไรบางอย่าง
หมาสามหัวแห่งนรกคำราม โซ่ตรวนที่พันธนาการมันอยู่ปริแตกทีละเส้น เปลวไฟนรกร้อนระอุพ่นออกมาจากหัวทั้งสาม ทว่าถูกมังกรจักรกลลาดตระเวนในโหมดอารักขาสกัดไว้ทั้งหมด
“ไปด้วยกัน ฆ่ามัน”
คำสั่งถูกปล่อยออกไป อีฟกับน้ำตาแดงเป็นฝ่ายเริ่มก่อน ทั้งมังกรจักรกลลาดตระเวนในสภาพปกติก็ร่วมวงเข้าต่อสู้กับหมาสามหัวนี้
เจ้าตัวนี้ไม่ใช่ว่าอ่อนแอ แต่เทียบกับอัลเฟรดระดับนั้นยังห่างชั้นกันมาก แถมในร่างของมันยังแฝงไว้ด้วยเทวะอันเข้มข้นยิ่ง
ฉายาที่เย่ชีเหยียนสวมใส่อยู่สามารถกดข่มมันได้อย่างสิ้นเชิง
การต่อสู้ฝั่งนั้นคงไม่ยืดเยื้ออีกต่อไป
เดินมาถึงข้างหัวใจดวงนี้
หัวใจนั้นต่อต้านการมาถึงของเขาอย่างรุนแรง เริ่มเต้นระบ่ำอย่างบ้าคลั่ง
“หัวใจของเทพโลหิต ไม่คิดว่าจะเจอเข้าตรง ๆ”
เย่ชีเหยียนเหลือบมองวัลลีที่ยังก้มหน้าอยู่ตรงนั้น รู้สึกจนใจ
“อย่าให้มีครั้งหน้า ถ้าไม่ให้แกออกไป ห้ามวิ่งพล่านเด็ดขาด”
หุ่นยนต์น้อยเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง โบกปากจับเชิงกลของตัวเอง แล้วพยักหน้า
การต่อสู้กับหมาสามหัวแห่งนรกจบลงอย่างรวดเร็ว
หมานี่ไม่ใช่ตัวอ่อนแอ ถือว่าพอเพียงแล้วสำหรับการเป็นสัตว์ประหลาดเฝ้าดูแลหัวใจ เพียงแต่เมื่อเผชิญหน้ากับการรุมโจมตีของน้ำตาแดงกับมังกรจักรกลลาดตระเวน สุดท้ายก็ต้านทานได้ยาก