ประโยคเรียบง่ายประโยคเดียวทำให้ทุกคนในงานชะงักงัน!
ทุกคนต่างอึ้งไปหมด
ยังไม่พอหรือ?
ราคานี้แทบจะสูงสุดแล้ว!
รอยยิ้มของเจ้าของร้านเครื่องประดับเซิ่งซื่อแข็งค้าง ก่อนจะขมวดคิ้วกล่าวว่า “น้องชาย เธอไม่เข้าใจราคาตลาด หยกเขียวจักรพรรดิเนื้อน้ำแข็งชั้นสูงแม้จะราคาแพง แต่ขนาดมีจำกัด หนึ่งล้านหกแสนถือเป็นราคาจริงแล้ว ถ้าสูงกว่านี้ก็แพงเกินมูลค่า”
หลินหยางเงยหน้าขึ้น ยิ้มบาง ๆ
“ถ้าเป็นหยกเขียวจักรพรรดิเนื้อน้ำแข็งชั้นสูงทั่วไป ราคาแตะหนึ่งล้านห้าแสนหรือหนึ่งล้านหกแสนก็ถือว่าสูงสุดจริง”
“แต่ก้อนนี้ของผมไม่มีทั้งเนื้อฝ้ายและรอยร้าว สีเขียวเต็มเปี่ยมและตรงเฉด เนื้อหยกใสทะลุถึงขีดสุด ถ้าเจียระไนเป็นจี้ห้อยคอหรือหยกประดับ ก็เอาเข้าประมูลแล้วขายได้ราคาสูงขึ้นเป็นเท่าตัว”
“ทุกท่านล้วนเป็นผู้ช่ำชองวงการ ผมคงไม่ต้องอธิบายมากใช่ไหม?”
พอได้ยินเช่นนั้น เจ้าของร้านเครื่องประดับหลายคนที่เดิมยังลังเลอยู่ก็พลันตาเป็นประกาย
ก่อนหน้านี้พวกเขามัวแต่ตกตะลึงที่ได้ของดีราคาถูก จึงไม่ได้พิจารณาคุณภาพอย่างละเอียด
เมื่อหลินหยางชี้แนะ ทุกคนก็เห็นชัดเจนในทันที
สีเขียวของหินดิบก้อนนี้เป็นสีเขียวหยางบริสุทธิ์ระดับยอดเยี่ยม เนื้อใสไร้ตำหนิ เนื้อหยกเก่าแก่ถึงขีดสุด เป็นวัตถุดิบระดับประมูลที่พบได้ยากยิ่ง
ไม่ใช่ของที่ร้านทั่วไปจะเทียบได้เลย
“ผมให้หนึ่งล้านเจ็ดแสน!”
“หนึ่งล้านเจ็ดแสนห้าหมื่น!”
“หนึ่งล้านแปดแสน!”
การประมูลพลันกลับมาคึกคักอีกครั้ง
บรรดาเจ้าของร้านเครื่องประดับตาแดงก่ำ พากันเสนอราคาสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ไม่มีใครอยากปล่อยวัตถุดิบชั้นเลิศระดับประมูลก้อนนี้หลุดมือ
ราคาพุ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด
ท้ายที่สุด เจ้าของร้านหญิงคนหนึ่งที่สวมชุดสูท มีทั้งบุคลิก หน้าตา และรูปร่างโดดเด่น ก้าวออกมาข้างหน้าแล้วเสนอราคาสุดท้าย
“หนึ่งล้านเก้าแสน!”
“ฉันชื่อซูฉิงจากหอหยกชุ่ยอวี้ ถ้าทุกท่านเสนอราคาสูงกว่าฉัน ฉันก็คงต้องยอมแพ้แล้ว”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจ้าของร้านคนอื่น ๆ ก็พากันหยุดประมูล สีหน้าเต็มไปด้วยความจนใจ
หนึ่งล้านเก้าแสนเกินราคาขายปลีกในตลาดไปมากแล้ว ต้องอาศัยช่องทางประมูลระดับสูงเท่านั้นถึงจะคืนทุนได้ ไม่มีใครกล้าแย่งอีก
ทั้งงานเงียบสนิท
ทุกคนจ้องหลินหยางเขม็ง รอให้เขาพยักหน้าตกลงซื้อขาย
“ตกลง”
หลินหยางแสดงเลขบัญชีธนาคาร
ซูฉิงเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว กดโทรศัพท์มือถือไม่กี่ครั้ง
【ยอดเงินเข้าบัญชีหมายเลขท้าย: 1900000.00 หยวน】
เงินหนึ่งล้านเก้าแสนเข้าบัญชีครบถ้วน
เมื่อเห็นยอดเงินเจ็ดหลักในโทรศัพท์มือถือพุ่งขึ้นในพริบตา หลินหยางก็ยังอดตื่นเต้นไม่ได้
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เขาจะหลุดพ้นจากชะตากรรมของเด็กหนุ่มยากจนเสียที
ไม่ต้องทำงานแล้ว! ฉันนี่ลอยแล้ว!
ฝูงชนที่มุงดูอยู่พลันฮือฮาขึ้นมา
“ยอมแล้วจริง ๆ!”
“ใช้เงิน 88 หยวนแลกเป็นหนึ่งล้านเก้าแสน นี่มันโชคเซียนอะไรกัน?”
“จะเรียกว่าโชคได้ยังไง เห็นชัด ๆ ว่าเขามีสายตาเฉียบแหลม”
เจ้าของแผงวัยกลางคนที่อยู่ข้าง ๆ กุมหน้าอกแทบทรุดลงกับพื้น
เงินหนึ่งล้านเก้าแสน หลุดลอยจากมือไปต่อหน้าต่อตา!
วินาทีนี้แม้แต่หายใจก็ยังเจ็บปวด
ซูฉิงเก็บหินหยกเขียวจักรพรรดิอย่างระมัดระวัง ก่อนยื่นนามบัตรให้หลินหยางด้วยตัวเอง “คุณผู้ชาย ถ้าคราวหน้าได้วัตถุดิบดี ๆ มา ไม่ว่าเมื่อไร หอหยกชุ่ยอวี้ของฉันยินดีรับซื้อในราคาสูงสุด ติดต่อฉันได้ทุกเมื่อ”
“ได้เลย” หลินหยางรับนามบัตรมาอย่างไม่ใส่ใจ
ทุกคนคิดว่าเรื่องคงจบลงเพียงเท่านี้
ใช้เงิน 88 หยวนลุ้นจนได้หนึ่งล้านเก้าแสน แค่นี้ก็เอาไปคุยโวได้ทั้งชีวิตแล้ว
แต่ไม่มีใครคาดคิดว่าหลินหยางไม่ได้คิดจะหยุดแค่นั้น
สายตาของเขากลับไปหยุดอยู่ที่กอง “หินฝึกมือขยะ” ซึ่งเจ้าของแผงวางทิ้งไว้โดยไม่มีใครสนใจ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบาง ๆ
เมื่อมีเนตรทะลวงอยู่ หยกมีค่าเกลื่อนกลาดไปทั่วที่นี่
หลินหยางก้าวไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน เขาหยิบหินดิบที่ดูธรรมดาขึ้นมาอีกสองก้อน
ก้อนหนึ่งผิวสีเทาแห้งกรัง ไร้ประกาย ราคา 58 หยวน
อีกก้อนเล็กและด่างพร้อย เต็มไปด้วยรอยร้าว ราคา 68 หยวน
หินสองก้อนนี้เป็นเศษหินไร้ค่าที่สุดในสายตาทุกคน!
เมื่อเห็นหลินหยางจะซื้อ ฝูงชนที่มุงดูอยู่ก็อึ้งไปหมด
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังระงม
“ยังจะเลือกอีกหรือ? หินขยะพวกนี้จะมีปาฏิหาริย์ได้ยังไง?”
“เป็นไปไม่ได้! ชั่วชีวิตจะเจอหยกเขียวจักรพรรดิสักครั้งก็นับว่าโชคดีล้นฟ้าแล้ว กองขยะนี่ไม่มีทางมีหยกดี ๆ อีกแน่”
“ใช่ ถ้ายังเจอหยกเขียวอีก ฉันจะกินหินให้ดูเดี๋ยวนี้เลย”
“นั่นสิ หนุ่มน้อย ได้กำไรก็พอเถอะ อย่าเพิ่งเหลิงเพราะเพิ่งได้เงินเป็นล้าน”
แม้แต่ซูฉิงยังขมวดคิ้วเล็กน้อย เอ่ยเตือนเสียงเบา “คุณผู้ชาย เปลือกหินสองก้อนนี้แย่มาก แทบไม่มีโอกาสได้หยกดี ๆ เลย ความเสี่ยงสูงเกินไป”
เมื่อเห็นเช่นนั้น เจ้าของแผงวัยกลางคนก็รู้สึกสมดุลขึ้นมาบ้าง
ยังดี
โชคของไอ้หนุ่มนี่คงหมดแล้ว
เมื่อครู่แค่บังเอิญโชคดี ตอนนี้สุ่มเลือกหินขยะแบบนี้ ยังไงก็ต้องขาดทุนยับเยิน
แต่ในวินาทีถัดมา หลินหยางก็เอ่ยขึ้นเรียบ ๆ
“ไม่ต้องเตือนหรอกครับ ผมรู้สึกว่าสองก้อนนี้ก็ไม่เลว”
ภายใต้เนตรทะลวง ภาพภายในหินดิบทั้งสองก้อนปรากฏชัดอย่างไม่มีสิ่งใดบดบัง!
หินผิวสีเทาราคา 58 หยวนก้อนแรก
ภายในซ่อนหยกสีม่วงสลับเขียวผืนใหญ่ เนื้อเนียนละเอียด สีม่วงกับเขียวสลับกันอย่างงดงาม คุณภาพยอดเยี่ยม ราคาตลาดอย่างน้อย 800,000 หยวน
หินผิวแตกร้าวราคา 68 หยวนก้อนที่สอง
รอยแตกบนผิวเป็นเพียงรอยปลอม ภายในสมบูรณ์ไร้ตำหนิ เป็นหยกน้ำเงินเนื้อน้ำแข็งชั้นสูง ใสสะอาดทะลุโปร่ง ราคาเริ่มต้นที่หนึ่งล้านหยวน
หินไร้ค่าสองก้อนนี้มีต้นทุนรวมกันเพียง 126 หยวน
แต่มีมูลค่ารวมเกือบสองล้านหยวน
หลินหยางสแกนจ่ายเงิน 126 หยวน แล้วเอ่ยอย่างสบาย ๆ “เถ้าแก่ ผ่าทั้งสองก้อนเลย”
เจ้าของแผงวัยกลางคนรับหินไปอย่างเหม่อลอย ในใจเตรียมรอดูเรื่องน่าขันไว้แล้ว จึงเปิดเครื่องอย่างขอไปที
ซี่ด!
หินเจียรหมุน ผงหินปลิวกระจาย!
คมแรกฟันลงไป
สีม่วงเจิดจ้าสลับเขียวพลันปรากฏออกมาในทันที
นุ่มนวล หรูหรา และเปี่ยมด้วยกลิ่นอายเซียน
“สีม่วง... สีม่วงสลับเขียว!”
มือของชายวัยกลางคนสั่นจนเครื่องตัดแทบหล่นลงพื้น
อารมณ์ของทุกคนที่เพิ่งสงบลงพลันปะทุขึ้นอีกครั้ง
“บ้าเอ๊ย! เจอหยกเขียวอีกแล้ว แถมยังเป็นหยกสีม่วงสลับเขียวที่หายาก!”
“คุณภาพกับสีแบบนี้ ขายได้ 800,000 แน่นอน!”
“เถ้าแก่ เป็นอะไรไป? ตัดก้อนต่อไปสิ” หลินหยางเตือน
เจ้าของแผงรู้สึกเหมือนถูกกระแทกจนบาดเจ็บภายใน แต่ก็ยังผ่าหินก้อนที่สองต่อ
รอยแตกปลอมบนผิวหลุดออกจนหมด เผยให้เห็นเนื้อในสีฟ้าครามใสวาว แสงสะท้อนระยิบระยับ สะอาดบริสุทธิ์จนแทบทำให้คนหายใจไม่ออก
“หยกน้ำเงินเนื้อน้ำแข็งชั้นสูง! ไร้รอยร้าวสมบูรณ์แบบ!”
ทุกคนในงานเบิกตาค้าง หนังศีรษะชาวาบ ขนลุกซู่ไปทั้งตัว
ผ่าทีเดียวได้หยกเขียวจักรพรรดิ!
ผ่าทีเดียวได้หยกสีม่วงสลับเขียว!
ผ่าทีเดียวได้หยกน้ำเงินเนื้อน้ำแข็งชั้นสูง!
หยกสามก้อนล้วนมีราคาสูงลิบ!
เหลือเชื่อเกินไป!
บรรดานักเสี่ยงโชคกับเจ้าของร้านหยกที่มุงดูอยู่ ต่างมองหลินหยางด้วยแววตาร้อนแรง
ได้สักก้อนอาจเป็นเพราะโชค แต่ได้ติดต่อกันสามก้อน นั่นต้องเป็นสายตาอันน่าสะพรึงกลัวแล้ว
ซูฉิงจ้องวัตถุดิบชั้นเลิศสองก้อนที่เพิ่งได้มาเขม็ง แล้วเอ่ยทันทีโดยไม่ลังเล
“ฉันขอซื้อสองก้อนนี้ทั้งหมด หนึ่งล้านเจ็ดแสน!”
ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย
ช้าไปอีกวินาทีเดียว คนอื่นต้องแย่งกันจนวุ่นแน่!
หลินหยางพยักหน้าเบา ๆ “ตกลง”
เวลาไม่ถึง 10 นาที
หลินหยางใช้เงินต้น 214 หยวน กวาดเงินก้อนโตไปถึง 3.6 ล้านหยวน
พลิกชีวิตจากหนุ่มส่งอาหารระดับล่าง กลายเป็นเศรษฐีเงินล้านในก้าวเดียว
“คุณผู้ชายชื่ออะไรหรือ?” ซูฉิงมองหลินหยาง
“หลินหยาง”
“คุณหลินสนใจมาทำงานเป็นนักประเมินหยกประจำหอหยกชุ่ยอวี้ไหมคะ เงินเดือนปีละสิบล้าน”
“ขอบคุณครับ ผมไม่รู้เรื่องการเสี่ยงหยกเลย วันนี้แค่โชคดีเท่านั้น”
กลางอากาศ เฟิงเซียนเอ๋อร์หัวเราะจนตัวโยน เสียงหวานนุ่มดังขึ้นในห้วงความคิดของหลินหยาง
“ซูฉิงคนนี้กับเฉินจิ่นคนนั้นก็ดีไม่เบา ต่อไปนายคงต้องเตรียมบ้านหลังใหญ่ไว้แล้วล่ะ”
มุมปากของหลินหยางกระตุก
แต่ก็ต้องยอมรับว่าผู้หญิงทั้งสองคนไม่เลวจริง ๆ
“จริงหรือคะ? คุณหลินคิดได้เมื่อไรก็ติดต่อฉันได้ทุกเมื่อเลยนะคะ” ซูฉิงเห็นเขายังไม่ปฏิเสธ จึงกล่าวต่อ
“จริงครับ พอผมเรียนรู้จนเป็นแล้วจะไปแน่นอน”
ซูฉิงยิ้มแล้วเดินจากไป สัญชาตญาณบอกเธอว่าหลินหยางคนนี้ไม่ธรรมดา
ส่วนเจ้าของแผงวัยกลางคนกำลังยุ่งจนมือเป็นระวิง
เพราะหลินหยางเสี่ยงหยกแล้วได้กำไรติดต่อกัน ผู้คนในงานจึงพากันเลือกหินดิบ
เฉินหยางยิ้มแล้วจากไป หินที่เหลือไม่มีอะไรอยู่ข้างในแล้ว