เมื่อได้ยินคำพูดของระบบ ม่านหลิงก็ไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรมากนัก
ที่จริงก็เป็นเรื่องปกติ หลังจากล่องลอยอย่างไร้ความปรารถนามานานหลายพันปี ไม่ว่าแต่ก่อนจะมีนิสัยอย่างไร ตอนนี้ก็คงถูกขัดเกลาจนเรียบเฉยไปหมดแล้ว พูดอีกอย่างก็คือ ตอนนี้เธอมองความเป็นความตายอย่างปล่อยวาง แม้แต่ชีวิตกับความตายยังไม่ใส่ใจ เรื่องอื่นยิ่งไม่ต้องพูดถึง
แต่ถึงจะปล่อยวาง ก็ไม่ได้แปลว่าเธอจะไม่วางแผนเพื่อตัวเอง ม่านหลิงรู้ดีว่าสิ่งที่ได้มาอยู่ในมือเท่านั้นถึงจะเป็นของจริง ส่วนจะได้ใช้หรือไม่ค่อยว่ากัน เอามาก่อนแล้วค่อยคิด
“คะแนนใช้ยังไง?”
ระบบซีชาไปแล้ว พอมาเจอคนที่ใจเย็นเสียยิ่งกว่าดอกเบญจมาศแบบนี้ มันก็จนปัญญาจริง ๆ แต่กลับรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
“เรียกตลาดค้าขายด้วยความคิด”
ม่านหลิงทำตาม ทันใดนั้นแผงแสงแผ่นหนึ่งก็สว่างขึ้นในห้วงความคิด
ดวงตาสงบนิ่งกวาดมองอย่างรวดเร็ว ของมีครบครันทีเดียว ทั้งเครื่องนุ่งห่ม อาหาร ที่อยู่อาศัย และการเดินทาง ราคาก็ไม่แพงจริง ๆ ข้าวกล่องอุ่นร้อนเองขายเพียง 1 คะแนน น้ำแร่ 0.2 คะแนน ในนั้นยังมีของอีกมากมายที่โลกนี้ไม่มี อย่างเช่นน้ำยาพันธุกรรม แคปซูลเสมือนจริง...
สุดท้ายสายตาของเธอหยุดอยู่ที่สิ่งหนึ่งซึ่งมีชื่อว่า ‘คฤหาสน์ลอยฟ้า’ ภาพเป็นบ้านพักตากอากาศพร้อมสวนดอกไม้เล็ก ๆ ด้านหลังข้อความมีวงเล็บเขียนว่า ‘อัปเกรดได้’ ราคา 499 คะแนน
“ยังกล้าบอกว่าถูกอีก บ้านซอมซ่อแค่นี้ตั้ง 499 คะแนน”
ระบบซีเหลือบมอง รู้สึกเหมือนค่าข้อมูลในระบบกำลังกระโดดอีกแล้ว แต่คราวนี้มันไม่ได้คลุ้มคลั่ง กลับกดเปิดรายละเอียดสินค้าโดยตรง
【พื้นที่ใช้สอย 100 ตารางเมตร พื้นที่จริง 2,500 ตารางเมตร】
【มีเครื่องแปลงออกซิเจนในตัว (มีออกซิเจนที่ไหน คุณก็ไม่ขาดน้ำที่นั่น)】
【มีเครื่องเก็บพลังงานในตัว (มีลม มีคน มีแสง แค่เกาหัวก็ไม่ขาดไฟฟ้าแล้ว)】
【มีเครื่องควบคุมอุณหภูมิในตัว (ตอนร้อนก็เก็บไว้ ตอนหนาวก็เก็บไว้ อาณาเขตของฉันมีแต่อุณหภูมิที่พอดี)】
【มีระบบฟอกอากาศในตัว (ไม่ว่าจะเป็นฝุ่นหรือผายลม ขอแค่สกปรกก็โยนออกไปให้หมด)】
【มีระบบจัดเก็บของในตัว (พี่เลี้ยงอะไรนั่น จะสบายใจเท่ามีบ้านที่ไว้ใจได้หรือ?)】
【ตกแต่งและมีเฟอร์นิเจอร์ให้พร้อม (อย่าหาว่าฉันไม่บอก ของที่จะได้หลังอัปเกรดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว)】
【มีคลังเก็บของในตัว (ใครบอกว่าคลังเก็บของรักษาความสดไม่ได้ แค่หยุดเวลาไว้ก็จบแล้ว)】
【มีชั้นใต้ดินในตัว (ใครบอกว่าชั้นใต้ดินเอาไว้จอดรถได้อย่างเดียว ที่นี่จอดยานอวกาศได้ด้วย)】
【ระบบปลูกพืชในสวน (อยากดูดอกไม้เหรอ? ง่ายมาก เอาเมล็ดพันธุ์มาให้ฉันสักเมล็ดสิ)】
【มีระบบอัปเกรดในตัว (ฉันเป็นได้ทั้งคฤหาสน์และป้อมปราการลอยฟ้า)】
เมื่อเห็นถึงตรงนี้ แววตาของม่านหลิงก็วูบไหว
“มองเห็นข้างในได้ไหม?”
ระบบซีกดเปิดภาพฉายสามมิติโดยตรง
“ตอนนี้อยู่ในสภาพระดับศูนย์”
สิ้นเสียง ฉากรอบตัวม่านหลิงก็เปลี่ยนไป เบื้องหน้าเป็นสวนกว้างใหญ่ไพศาล ด้านหน้าตรงกลางมีคฤหาสน์สามชั้นตั้งอยู่ เพดานของคฤหาสน์สูงมาก มองแล้วน่าจะสูงราว 20 เมตร
เธอเพิ่งก้าวไปข้างหน้า พื้นแปลงดอกไม้ก็พ่นละอองน้ำบาง ๆ ออกมา ท่ามกลางไอน้ำที่ลอยกรุ่น ดอกไม้สดใสชุ่มฉ่ำราวกับหยดน้ำจะร่วงลงมา
ระบบซีอธิบาย
“นี่คือระบบรดน้ำอัตโนมัติ แล้วก็ระบบให้แสงสว่างอัตโนมัติ ต่อให้อยู่ในสภาวะกลางคืนยาวนาน ก็ไม่กระทบต่อการเติบโตของพืช การปลูกและดูแลไม่ต้องใช้แรงงานคน แค่ใส่เมล็ดพันธุ์ลงในกล่องตรงนั้น ระบบก็จะระบุชนิดและวางแผนตำแหน่งปลูกให้อัตโนมัติ”
ม่านหลิงพยักหน้า แล้วเดินเข้าไปใกล้คฤหาสน์ต่อ พอเหยียบขึ้นบันได ประตูบานใหญ่หนาหนักก็เปิดออกไปทั้งสองข้าง
“ระบบจดจำพันธุกรรม นอกจากคนที่ลงทะเบียนข้อมูลไว้แล้ว คนอื่นเข้าไม่ได้ ต่อให้ยิงระเบิดปรมาณูก็ไม่มีประโยชน์”
ม่านหลิงเลิกคิ้ว
“ฉันไม่ได้คิดจะสร้างที่หลบภัยสักหน่อย นี่เป็นของฉันคนเดียว”
ระบบซีไม่ได้แปลกใจกับคำตอบของเธอ ขนาดความเป็นความตายของตัวเองยังไม่ใส่ใจ แล้วจะไปสนใจชีวิตคนอื่นได้ยังไง
“อย่างนั้นก็ดี ซัคคิวบัสไม่จำเป็นต้องมีความรู้สึกเกินจำเป็น”
เมื่อก้าวเข้าไปในคฤหาสน์ เบื้องหน้าคือโถงกว้างสว่าง การตกแต่งภายในคล้ายกับแนวไซเบอร์พังก์แห่งอนาคตที่เคยเห็นในภาพยนตร์
ชุดโซฟาหรูหราสุดอลังการดูน่านั่งสบาย บนโต๊ะกลางมีจอแสดงผลสามมิติตั้งอยู่ ขณะนี้กำลังเปิดคู่มือการใช้งานคฤหาสน์
เหนือศีรษะมีอุปกรณ์ให้แสงสว่างรูปทรงชวนฝัน ดูคล้ายเห็ดดอกยักษ์ บนเสาที่ทอดยาวออกมาจากแนวกำแพง มีไฟสัญญาณสีน้ำเงินเข้มกะพริบวูบวาบ
“นั่นอะไร?”
“ตู้เย็น คุณจะเรียกมันว่าเครื่องทำเครื่องดื่ม เครื่องทำแอลกอฮอล์ หรือเครื่องทำป๊อปคอร์น สายไหม จานผลไม้ ไก่ทอด อะไรพวกนี้ก็ได้...”
“ทำไมต้องมีของแบบนี้ด้วย?”
“คุณไม่คิดว่าโถงนี้เหมาะกับการจัดปาร์ตี้เหรอ?”
ม่านหลิงพูดไม่ออก ผีอย่างเธอจะจัดปาร์ตี้ไปทำไม? อ้อ ไม่สิ ตอนนี้เธอเป็นคนแล้ว แต่คนหนัก 200 ชั่งอย่างเธอจะเต้นไหวหรือ?
“หมายความว่าแค่ฉันใส่วัตถุดิบเข้าไป มันก็ทำออกมาให้เองได้?”
“ใช่ แต่ของบางอย่างที่ต้องหมักอาจใช้เวลานานหน่อย”
ม่านหลิงเดินไปอีกฝั่ง ห้องครัวแบบเปิดสะอาดจนสะท้อนแสง โต๊ะและเก้าอี้สองฝั่งของเคาน์เตอร์กลางกำลังสาธิตวิธีซ่อนและปรับระดับ
ริมกำแพงด้านหนึ่งเรียงรายด้วยเครื่องครัวล้ำสมัย เตาไฟแบบทั่วไปก็มี รูปทรงเรียบง่ายทันสมัย
“ไฮเทคขนาดนี้แล้ว ทำไมยังมีเตาอยู่อีก?”
“เผื่อเจอคนที่ชอบต้มบะหมี่หรือนึ่งหมั่นโถวกินเองล่ะ?”
“...”
ก็จริง บางคนชอบทำอาหารมาแต่เกิด
เมื่อเลี้ยวผ่านมุมหนึ่ง บันไดทอดลงด้านล่างก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ข้าง ๆ กันมีลิฟต์โปร่งใส
“ว่าแต่ บ้านหลังนี้ไม่ได้ชื่อสวนลอยฟ้าเหรอ?”
“ตัวบ้านทั้งหลังเลื่อนขึ้นลงได้ รวมถึงสวนด้วย ตอนนั้นจะมีลิฟต์อยู่สูงจากพื้น 20 เซนติเมตร”
“แล้วชั้นใต้ดินล่ะ?”
“ชั้นใต้ดินผ่านการย่อขนาด คุณจะเข้าใจว่าบ้านมีมิติส่วนตัวติดมาด้วยก็ได้”
“ชั้นใต้ดินกว้างแค่ไหน?”
ระบบซีอธิบายต่ออย่างอดทน
“ระดับศูนย์มีขนาด 2,500 ลูกบาศก์เมตร”
“แล้วคลังเก็บของล่ะ?”
“ตอนนี้มีขนาด 600 ลูกบาศก์เมตร แต่คนเข้าไปไม่ได้ ที่นั่นเป็นพื้นที่หยุดเวลา”
จากนั้นม่านหลิงก็ไปชมชั้นสองและชั้นสามต่อ
ชั้นสองมีห้องนอนรับรองสองห้อง ห้องชงชา ห้องดูหนังฟังเพลง ห้องเล่นเกม ห้องออกกำลังกาย และห้องพักผ่อน ในห้องเล่นเกมเธอยังเห็นแคปซูลเสมือนจริงด้วย
ชั้นสามมีห้องนอนใหญ่ขนาดมหึมาหนึ่งห้อง ภายในวางเตียงหรูขนาด 5 เมตรคูณ 5 เมตร เตียงนอนเล่น โต๊ะเครื่องแป้ง เครื่องฉายภาพ นอกหน้าต่างบานใหญ่จรดพื้นยังมีระเบียงกว้างยื่นออกไปด้านนอก
อ่างอาบน้ำระบบนวดในห้องอาบน้ำของห้องนอนใหญ่ทำให้ม่านหลิงพึงพอใจมาก มันคล้ายกับบ่อน้ำพุร้อนในที่ดินของจวนโหวที่เธอเคยเห็นในอดีต
ชั้นสามยังมีห้องหนังสือ จอแสดงผลบนผนังเผยให้เห็นสภาพของคฤหาสน์ทั้งหลังได้อย่างชัดเจน ส่วนจอสามมิติบนโต๊ะคือแผงควบคุมกลางของคฤหาสน์
อีกด้านของห้องนอนเป็นห้องเก็บของสะสม ภายในมีชั้นจัดแสดงหลากหลายรูปแบบ แต่ตอนนี้ยังว่างเปล่า
“คฤหาสน์หลังนี้ใช้อะไรอัปเกรด?”
“ใช้คะแนน”
“อัปเกรดเร็วไหม?”
“ก็ใช้ได้ อย่างมากก็ไม่กี่วินาที”
ม่านหลิงกลอกตา
“ฉันหมายถึงใช้กี่คะแนน”
“จากระดับศูนย์เป็นระดับหนึ่งใช้ 100 คะแนน หลังจากนั้นจำนวนจะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ”
“ฉันเอาคฤหาสน์หลังนี้”
【หักคะแนนเรียบร้อยแล้ว โปรดเลือกตำแหน่งติดตั้ง】
“วางไว้ตรงกลางลูกแก้วคริสตัลเลย”
“ไม่มีปัญหา”