ครืน! ครืน!
ทหารกองทัพเพลิงแดงนับหมื่น ต่างถอยร่นไปราวกับคลื่นทะเล ทิ้งไว้เพียงผู้คนของสำนักชิงกวงกว่าพันคน
ทุกคนในสำนักชิงกวง ต่างเบิกตากว้าง หัวใจปั่นป่วนดั่งคลั่งคลื่น ไม่อาจสงบลงได้
พวกเขาทั้งดีใจที่รอดชีวิต และทั้งตกตะลึงกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น
ผู้แข็งแกร่งที่ปรากฏตัวอย่างกะทันหันนั้นเป็นใครกัน?
เขาสังหารราชาวารสยาม กรมวังอำมาตย์ชุดดำ และขันทีเฒ่าเสวี่ยหรง สองผู้แข็งแกร่งขั้นเปลี่ยนแปลงวิญญาณได้ในพริบตา!
หากไม่ใช่เพราะผู้แข็งแกร่งผู้นั้นลงมือ กองทัพเพลิงแดงคงไม่ถอยทัพ พวกเขาคงตายกันหมด สำนักชิงกวงก็คงถูกทำลายสิ้น
จางหยุนอี้มองไปยังทิศทางที่หลินเซียวจากไป คิ้วขมวดเล็กน้อย
ผู้แข็งแกร่งผู้นั้นเร็วเกินไป ยังสวมหน้ากากอีก เขาจึงมองไม่เห็นหน้าตาที่ชัดเจน แต่บนตัวของอีกฝ่าย กลับมีความรู้สึกคุ้นเคยบางอย่าง
และ วิชาดาบสายลม!
วรยุทธ์ที่อีกฝ่ายใช้ คือวิชาดาบสายลมของสำนักชิงกวงพวกเขา จุดนี้เขาไม่มีทางดูผิดแน่นอน
คิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็คิดไม่ออกว่าผู้นั้นเป็นใครกันแน่ ถึงจะช่วยสำนักชิงกวง และยังใช้วิชาดาบสายลมของสำนักชิงกวงได้
ครู่ต่อมา จางหยุนอี้ถอนหายใจ หันไปมองเหล่าศิษย์และผู้อาวุโสของสำนักชิงกวงทั้งหลาย
โชคยังดี มีผู้บาดเจ็บเล็กน้อยหลายสิบคน บาดเจ็บสาหัสไม่กี่คน ผู้ที่ตายในสนามรบจริงๆ มีไม่ถึงสิบคน
“ผู้นั้นเป็นใครกัน?”
“หรือว่าเขาจะเป็นผู้แข็งแกร่งที่ซ่อนเร้นของสำนักชิงกวงเรา?”
“เก่งมาก! เขาสังหารคนได้เกือบร้อยในชั่วพริบตา!”
เหล่าศิษย์ของสำนักชิงกวงต่างพากันพูดคุยกันทันที ทุกคนตื่นเต้นและอยากรู้อยากเห็น
“เจ้าสำนัก กองทัพเพลิงแดงคงไม่ถอยทัพไปง่ายๆ หรอก!”
ผู้อาวุโสใหญ่กงเฟิง เดินมาหน้าจางหยุนอี้ มองไปทางใต้เขา สีหน้าเคร่งเครียด
ขณะนี้ ทหารกองทัพเพลิงแดงที่บุกเข้ามาในสำนักถอยไปแล้วจริง แต่ก็ไม่ได้ถอยทัพจริงๆ