พุ่ด!
คมกระบี่อันเฉียบคมวาบผ่าน เลือดสาดกระจาย แขนข้างหนึ่งถูกตัดขาดลอยกระเด็นออกไป
ราชานิ่งถูกตัดแขนทิ้งในพริบตา เจ็บปวดจนสีหน้าเบี้ยวไปหมด
“เจ้าเป็นยอดฝีมือผู้ลึกลับของสำนักชิงกวงหรือ?”
ราชานิ่งทั้งตกใจทั้งโกรธเกรี้ยว
เมื่อเห็นหลินเซียวจะฟันอีกครั้ง เขาก็รีบคว้าดาบคู่กายขึ้นมา ร่างพลุ่งทะยานขึ้นฟ้า ทะลุหลังคาห้องออกไปโดยตรง
ปัง!
หลินเซียวไล่ตามติดๆ มาอยู่บนหลังคาเช่นกัน กระบี่ศึกตวัดฟัน พันคมกระบี่ราวกับสายลมที่เกาะกุมท้องฟ้า ฉีกอากาศขาดออกจากกัน
สายลมสายฝนอันบ้าคลั่ง!
พลังกระบี่ที่มองไม่เห็น ประหนึ่งพลังแห่งฟ้าดิน แผ่ปกคลุมออกไป
“โล่กระบี่จื่อเสวียน!”
ดาบยาวในมือราชานิ่งตวัดวาดอย่างแน่นหนา เกิดเป็นโล่กระบี่สูงหนึ่งจั้งกั้นอยู่เบื้องหน้า
กรึ๊งๆๆ!!
คมกระบี่นับพันฟาดฟันลงบนโล่กระบี่ กระบี่พลังแตกสลายไม่หยุด ราชานิ่งถอยหลังไม่หยุดเช่นกัน
ในยามนี้ ระดับพลังที่ราชานิ่งแสดงออกมา ถึงขั้นเปลี่ยนแปลงวิญญาณชั้นห้าแล้ว
แต่เพราะถูกหลินเซียวเล่นงานเสียก่อน เสียแขนไปข้างหนึ่ง หน้าซีดเผือด เริ่มต้านทานไม่ไหวแล้ว
“มีนักฆ่า!”
“ปกป้องท่านราชานิ่ง!”
“เร็ว! เร็ว!”
ในยามนี้ ทั้งจวนผู้ครองเมืองถูกเขย่าตื่น กองกำลังอารักขาและทหารจำนวนมากพากันกรูเข้ามา
“จงตัด!”
หลินเซียวเหยียบย่าง ร่างพุ่งทะยานไปตรงหน้าราชานิ่งในพริบตา
กระบี่ศึกในมือ เขากระหน่ำฟาดลงกลางศีรษะของราชานิ่ง พลังแห่งการบำเพ็ญและพลังกายกระทิงดุร้าย ระเบิดออกมาพร้อมกัน
กระบี่ที่หนักแน่นและทรงพลัง ฟาดลงบนโล่กระบี่จื่อเสวียนอย่างหนักหน่วง
ตูม!