ด้วยคุณสมบัติด้านจิตวิญญาณของเฉินซานโกวที่เกิน 20 แต้มแล้ว ความคล่องแคล่วก็ไม่น้อย ปฏิกิริยาตอบสนองจึงว่องไวเป็นพิเศษ เขารีบปรับท่าทาง กลิ้งไปข้างหน้าหนึ่งที หลบดาบที่แทงมาจากทางเฉียงด้านหลังได้อย่างฉิวเฉียด แต่ก็เหงื่อแตกพลั่ก เขาไม่คิดจริงๆ ว่าจะมีคนซุ่มอยู่ที่นี่
สิ่งที่เขาไม่รู้คือ คนที่มาคนนั้นคือจินไต้จง ผู้บังคับกองร้อยองครักษ์ของกองพลที่ 7 ของเกาหลีใต้ เขาก็หลบซ่อนอยู่ในบ้านเรือนประชาชนก่อนเป็นคนแรก คิดแบบเดียวกับเฉินซานโกวทุกอย่าง เพียงแต่เขากระโดดเข้ามาในลานนี้ก่อนเฉินซานโกว และกำลังจะปีนข้ามไปลานถัดไป ตอนนั้นเองเฉินซานโกวก็กระโดดเข้ามา จินไต้จงไม่รีรอ ชักมีดสั้นออกมาแทงทันที แต่ไม่คิดว่าเฉินซานโกวที่อยู่ตรงหน้าจะยังตั้งสติได้ทัน กลิ้งหนีมีดนั้นไปได้
ระหว่างที่กลิ้ง เฉินซานโกวก็ดึงดาบปลายปืนที่เหน็บอยู่ที่เอวด้านซ้ายหลังออกมาแล้ว ที่จริงก่อนเข้าสู่การรบ ทหารหลายคนมักจะติดดาบปลายปืนไว้ที่ปืน แต่เฉินซานโกวรำคาญว่ามันเกะกะการยิง และก็ไม่อยากเก็บเข้าพื้นที่ว่างตรงๆ เพราะถ้าคนอื่นเห็นคนอื่นเหน็บไว้แต่ตัวเองไม่เหน็บก็จะสะดุดตา เขาจึงเหน็บไว้ที่เอวด้านซ้ายหลังเหมือนคนอื่นๆ เฉินซานโกวไม่พูดพล่าม ชักดาบปลายปืนออกมาแล้วพุ่งเข้าใส่เงาคนตรงหน้า เขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายมีปืนพกหรือปืนกลติดตัวหรือเปล่า คำพูดที่ว่าห่างเจ็ดก้าวปืนเร็วกว่า ห่างเจ็ดก้าวปืนทั้งแม่นทั้งเร็วนั้น เขาไม่โง่ที่จะรอให้อีกฝ่ายชักปืนก่อน และบังเอิญที่จินไต้จงก็คิดแบบเดียวกัน เขาเหน็บเอ็ม1911 ไว้ที่เอว เมื่อกี้ถ้าอยากจะยิงเฉินซานโกวให้ตายคาที่ก็ทำได้ แต่กลัวว่าเสียงปืนจะดังจนแผนลอบโจมตีของตนถูกทหารอาสาสมัครฝั่งตรงข้ามรู้เข้า จึงใช้มีดสั้นลอบโจมตี แต่ไม่คิดว่าเฉินซานโกวจะตอบสนองได้ในพริบตา หลบการโจมตีของตนได้