ท่าทางทหารอเมริกันจะร้อนใจจริง ๆ ระดมกำลังกันครั้งใหญ่กว่าทุกครั้ง สันนิษฐานว่าคงรู้ว่าทหารกองทัพอาสาสมัครแถวซานซัวลี่มีจำนวนไม่มาก จึงรีบเร่งจะยึดซานซัวลี่ให้ได้
ทหารอเมริกันจำนวนมากภายใต้การคุ้มกันของกระสุนปืนใหญ่ที่ยิงต่อเนื่อง ได้บุกกลับมาอีกครั้ง ครั้งนี้ปืนใหญ่ยิ่งดุเดือดมากขึ้น รถถังที่เสริมกระสุนแล้วเรียงกันเป็นแถว ข้างหลังไม่ไกลคือปืนใหญ่ฮาวอิตเซอร์ขนาด 105 มม. แบบลากจูงเรียงเป็นแถว และไกลออกไปคือปืนใหญ่ฮาวอิตเซอร์หนักขนาด 155 มม. รถขนส่งกระสุนหลายสิบคันวิ่งไปมาอย่างไม่ขาดสาย กระสุนทั้งกล่องวางซ้อนกันเป็นกองข้างที่กำบังปืนใหญ่ หมู่ปืนใหญ่ถือเครื่องวัดระยะและไม้ปักหลักแก้ไขค่าวิถีกระสุนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ปืนครกขนาด 81 มม. และ 60 มม. เคลื่อนมาประจำที่แนวหน้าสุด เกิดเป็นตาข่ายอำนาจการยิงที่ประสานกันทั้งใกล้และไกล วางท่าทีว่าคราวนี้ต้องยึดซานซัวลี่ให้ได้
ผู้บังคับกองพันหวังเจินเหอมองแล้วมุมตากระตุก พวกอเมริกันช่างมีของหนานัก
"ผู้บังคับกองพัน เพิ่งสถิติเสร็จ ตอนนี้กระสุนปืนยังพอใช้ ที่ยึดได้จากพวกอเมริกันตอนซุ่มโจมตีก็ยังเหลือบ้าง แต่ที่สำคัญคือลำกล้องระเบิดกันรถถังไม่มีเหลือเลยสักอัน แล้วก็สั่งให้แต่ละกองร้อยส่งระเบิดมือทั้งหมดมาทำระเบิดมือมัดรวมแล้ว แต่ระเบิดมือที่เรามีก็ไม่มาก..."
"พอทำระเบิดมือมัดรวมได้กี่ลูก?"
"6 ลูก"
"พอก่อน ให้นายระเบิดไปรวมตัวที่แนวทัพกองร้อยที่ 3 ตรงนี้ตันหมดแล้ว รถถังข้ามมาไม่ได้ ที่กองร้อยที่ 3 ต้องเสริมกำลัง"