ฮ่องเต้ถึงกับนิ่งงันไปเล็กน้อย สีหน้าซับซ้อนเหลือบมองลู่เจินเจิน "เล่ออัน เจ้าแน่ใจรึ?"
องค์หญิงสี่ก็รีบส่งสายตาให้ลู่เจินเจินไม่หยุด
จะเอาสุนัขแมวเวลาใดก็ได้ เหตุใดไม่เอาจวนองค์หญิงเล่า?
ลู่เจินเจินตบแขนองค์หญิงสี่ที่อาศัยชายแขนเสื้อบังไว้พลางหนีบนาง เอ่ยเสียงใส "ย่อมแน่ใจอยู่แล้วเพคะ หากฝ่าบาททรงอนุญาต หม่อมฉันจะพาเจ้าหนูสองคนในบ้านมาเลือกสักสองวันนี้"
"หากถึงเวลานั้นเลือกสัตว์เลี้ยงที่ฝ่าบาทโปรดไป ฝ่าบาททรงเสียดายมิได้นะเพคะ อย่างไรเสียหม่อมฉันก็ไม่คืนให้ฝ่าบาทหรอก"
ฮ่องเต้ทรงพระสรวลเสียงดัง "ได้! วันไหนว่างก็พาเจ้าหนูในบ้านมาเลือกเถิด เรามิได้ตระหนี่นักหรอก!"
ลู่เจินเจินส่งเสียงร้องดีใจ รีบถวายพระพร "หม่อมฉันขอบพระทัยฝ่าบาทที่ทรงเมตตายิ่งเพคะ"
ฮ่องเต้ทรงพอพระทัยยิ่งนัก พยักพระพักตร์ อดถามมิได้ "เลือกให้เจ้าหนูสองคนของเจ้าเท่านั้นรึ? แล้วหนูเฉิงจื่อเล่า? เจ้าอย่าได้ลำเอียงเชียว"
ลู่เจินเจินรีบอธิบาย "เฉิงจื่อยังเล็กเกินไป รอให้นางโตอีกสักหน่อย หากนางชอบ ถึงเวลานั้นคงต้องให้ฝ่าบาททรงเสียเพิ่มอีกสักหน่อยแล้วเพคะ"
นี่คือจองของสำหรับเฉิงจื่อไว้ก่อนแล้ว
ฮ่องเต้ทรงแย้มพระสรวลพลางทรงอนุญาต "ถึงเวลานั้น ทั้งสำนักแมว สำนักสุนัข และกรมม้าทรง ให้เฉิงจื่อเลือกตามใจ ข้าจำได้ว่ากรมม้าทรงมีลูกม้าดีๆ ทุกปี เลือกตัวที่ว่านอนสอนง่ายให้เฉิงจื่อสักตัวเถิด"
ลู่เจินเจินดีใจล้น รีบถวายพระพรแทนเฉิงจื่อ
ด้านข้าง อ๋องจิ้น พระชายาจิ้น และท่านเขย ล้วนตาลุกวาว
ที่แท้กับฮ่องเต้ก็อยู่ร่วมกันเช่นนี้ได้รึ?