หลู่หยานโจวยังคงพูดเสียงอ่อนโยนที่ปลายสาย: "คุณเซี่ย เสียงสูงเมื่อกี้ให้ผ่อนลงอีกนิดหน่อย อย่าออกแรงมากเกินไป—"
เผยจิ้นฉือเช็ดผมไปด้วย แต่ผ้าขนหนูเลื่อนลงมาหนึ่งนิ้ว เผยให้เห็นดวงตาสีดำสนิทไร้อารมณ์คู่นั้น
เขามองเซี่ยจื้อโหยวหนึ่งที
เซี่ยจื้อโหยวไม่รู้ว่าทำไม ถึงรีบซ่อนโทรศัพท์ไว้ข้างหลังโดยสัญชาตญาณ
"คุยโทรศัพท์อยู่เหรอ?" เผยจิ้นฉือถาม
"อืม เป็นผู้ปกครองนักเรียน บอกเพลงเด็กที่ต้องสอนพรุ่งนี้ให้ฉันฟัง" เซี่ยจื้อโหยวอธิบาย "เขาเป็นน้าของห้าวห้าว อยู่คณะดนตรี..."
"โอ้ งั้นเธอคุยไปเถอะ" เผยจิ้นฉือทำเป็นไม่ใส่ใจ เช็ดผมไปพลางนั่งอยู่บนเตียงเดี่ยว "พอดีฉันจะได้อุ่นเตียงให้เธอก่อน ตอนนอนจะได้ไม่หนาว"
หลู่หยานโจวที่อยู่อีกฝั่งของสายได้ยินชัดเจน
"เป็นแฟนของคุณเซี่ยเหรอ?" เสียงเขาปนยิ้ม "ทำไมบ้านคุณต้องมีคนอุ่นเตียงให้ด้วยล่ะ?"
"อ้อ จริงสิ บ้านผมมีคอนโดว่างอยู่ข้างโรงเรียนอนุบาล ปกติก็ไม่มีใครอยู่ ถ้าบ้านเธอไม่มีเครื่องทำความร้อน มาอยู่ที่นี่สักพักก็ได้นะ? ใกล้โรงเรียนอนุบาลด้วย ห้าวห้าวจะได้เจอคุณเซี่ยทุกวัน"
กรามของเผยจิ้นฉือเกร็งไปชั่วครู่
"ไม่รบกวนดีกว่า" เขาพูด "เราจะแต่งงานกันเร็วๆ นี้ กำลังดูบ้านใหม่อยู่ ตอนนั้นจะซื้อที่มีเครื่องทำความร้อนแน่นอน"
เมื่อเสียงหลู่หยานโจวดังขึ้นอีกครั้ง รอยยิ้มในน้ำเสียงจางลงเล็กน้อย: "งั้นก็ขอแสดงความยินดีกับทั้งสองคนด้วยนะครับ คุณเซี่ย พรุ่งนี้ไว้คุยกันใหม่ ห้าวห้าวบอกว่าคิดถึงเธอมาก"