ตายจากการทำงานหนัก สู่การเป็นใหญ่ในเกมเอาชีวิตรอดกลางทะเล

ตอนที่ 674 อะไรนะ ฉันไม่ใช่ลูกแล้วเหรอ?

7 นาที· 1.7K คำ

เกาต้าฟู่ไล่ตบหลานหลานจนได้เรื่อง

ไม่มีทางเลือก เพราะเมื่อเกาต้าฟู่เรียกว่า "เหยียนเป่า" ลูกสุนัขสีดำก็ตอบรับ พอหลานหลานเรียกว่า "ชุ่ยฮวา" ลูกสุนัขสีดำก็ตอบรับอีก

โกรธเกาต้าฟู่จะแทบตายอยู่แล้ว

ไมตรีไม่กี่อย่างที่เหลืออยู่ระหว่างเกาต้าฟู่กับหลานหลานก็ถูกกลืนหายจนหมดสิ้น

ระหว่างหัวเราะครืนกันไปมา รถน้ำแข็งก็เคลื่อนที่ต่อไป

เพราะต้องรอลูกสุนัขสีดำฟักออกมา พวกเขาเสียเวลาไปบ้าง ลู่ซิงเฉินจึงคอยรีบปิงกูลูให้ขับรถเร็วขึ้นเรื่อย ๆ

ไม่อย่างนั้น เมื่อเสี่ยวไป๋รอนานเกินไป ก็จะอารมณ์เสียซะแล้ว!

ระหว่างทาง นาน ๆ ครั้งจะพบผู้เล่นสักหนึ่งสองคน

ไม่นานนัก ในช่องแชทก็มีคนเริ่มพูดถึงเรื่องนี้:

"คุณเดาไหมว่าฉันเห็นอะไร ฉันเห็นรถหนึ่งคัน รถใหญ่มาก สวยงามมาก ยังมีกระจกใสแจ๋ว ให้หมีขาวตัวหนึ่งลากรถ ด้านหน้ามีมนุษย์ถ้ำน้ำแข็งคนหนึ่งเป็นคนขับ!"

"ไม่ใช่หัวหน้ามนุษย์ถ้ำน้ำแข็งออกเดินทางกันหรอกเหรอ?"

"ไม่รู้สิ ความเร็วเร็วเกินไป มองไม่เห็นว่าในนั้นมีใคร แต่ฉันได้ยินเสียงสุนัขเห่า โฮ่งโฮ่ง!"

"มนุษย์ถ้ำน้ำแข็งยังเลี้ยงสุนัขอีกเหรอ?"

"ไม่รู้ แถมฉันยังได้ยินมีเสียงตะโกนว่า ชุ่ยฮวา เอาผักดองมา!"

ลู่ซิงเฉินรูดม่านปิดลงทันทีด้วยเสียง "ฉับ" แถมยังบังปาปูกับปาปูมาสเตอร์ที่อยู่ข้างในด้วย

เกาต้าฟู่ขบฟัน: "หลานหลาน เงียบไป!"

ถ้ายังเรียกอีก อาจจะมีผู้เล่นรู้ว่าสัตว์เลี้ยงของเขาชื่อชุ่ยฮวาก็ได้!

โกรธจริง ๆ มันคือเหยียนเป่าต่างหาก เหยียนเป่าผู้หรูหราองอาจ!

เห็นทุกคนกำลังคุยกันเรื่องชุ่ยฮวา เกาต้าฟู่รีบเปลี่ยนหัวข้อ: "ทุกคนได้แปลนรองเท้าสเกตน้ำแข็งกันหรือยัง? ระดับกลางมีไหม? ระดับสูงมีไหม? ระดับสูงสุดมีไหม?"

ทันที ทุกคนเริ่มคุยกัน:

"ไม่พูดก็ไม่ได้ ครั้งนี้อัตราดรอปรองเท้าสเกตดีนะ เราแก๊งได้แปลนรองเท้าสเกตมาหลายใบแล้ว น่าเสียดาย ทั้งหมดเป็นระดับธรรมดา!"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป