หงซานยิ้ม “ใช่แล้ว พวกเราโชคดีที่มีศิษย์น้องหญิง!”
เฮยจิ่วพยักหน้ารัว “ใช่ ๆ เมื่อก่อนพวกเราไม่แน่ว่าจะได้ตั๋วเข้างานตลาดด้วยซ้ำ!”
หงซาน “ใช่สิ เมื่อก่อนข้าหวังจะได้มาเดินตลาดแทบตาย น่าเสียดายที่ไม่มีใครแจกตั๋วให้พวกเรา ตอนนี้ดีแล้ว ตลาดมาเดินกันตามสบาย และยังเป็นตลาดนัดหมู่บ้านเยียนอวี่ที่สวยขนาดนี้!”
เฮยจิ่ว “ใช่ ๆ”
สถานะของพวกเขาค่อนข้างพิเศษ ตลาดทั่วไปจะไม่แจกตั๋วเข้าชมให้
นอกจากจะรู้จักใคร หรือมีคนแนะนำ
แต่ตอนนี้ พวกเขากลายเป็นผู้พิทักษ์ ไม่เพียงแต่เดินตลาดได้ตามใจ แต่ยังจัดการ NPC ได้อีก นี่มันเป็นเกียรติใหญ่หลวงนัก
ยังไงก็ตาม โจรสลัดอื่นยังไงก็ทำไม่ได้แบบนี้
ทั้งสามคนพูดคุยกันอย่างตื่นเต้นอยู่นาน
ส่วนลู่ซิงเฉินไปทำอีกเรื่องหนึ่ง
ต้องตั้งผู้ตรวจสอบสุขอนามัย เธอคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตั้งลู่ฮ่าวเยว่เป็นผู้ตรวจสอบสุขอนามัย
ช่วยไม่ได้ ทุกคนยุ่งกันเกินไป ต่างมีร้านของตัวเอง
ร้านของลู่ฮ่าวเยว่มีฉีฟ่างซินและไป๋ไคซินช่วย ช่วงนี้เขาจึงพอมีเวลาเล็กน้อย
พอตั้งเสร็จ ลู่ฮ่าวเยว่ก็เข้ารับตำแหน่งทันที ไปตรวจสอบสุขอนามัยของร้านต่าง ๆ โดยเน้นไปที่ถนนสายอาหารเป็นหลัก
วันสุดท้าย ลู่ซิงเฉินยังคงยุ่งวุ่นวาย จนถึงสี่ทุ่มในทันใด
เพื่อเตรียมพร้อมต้อนรับตลาดวันรุ่งขึ้น ลู่ซิงเฉินจึงเข้านอนแต่หัวค่ำ
ส่วนหลานหลานกับปู้ปู้กลับไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เดินเล่นไปทั่วถนนสายอาหาร
บนถนนสายอาหาร ผู้คนเดินขวักไขว่ เสียงเรียกลูกค้าดังไม่ขาดสาย