คำพูดต่อเนื่องยาวเหยียดของชูหงงอีทำให้ทุกคนตะลึงงัน
มีคนถามขึ้นว่า “ฉู่หงอี เธอรู้ได้อย่างไร?”
ฉู่หงอีตอบ “ฉันรู้ได้ไม่ยาก เพราะลู่ซิงเฉินทำภารกิจซ่อมประตูแห่งขั้วโลกมาตลอด ฉันเป็นผู้ช่วยภารกิจคนหนึ่งของเธอ!”
ผ่านไปครู่หนึ่ง มีกลุ่มแรกที่ตื่นตัวขึ้นมา นั่นก็คือทีมเล็ก ๆ ของฉินอู๋ชวน
เซี่ยเสี่ยวอวี่พูด “พระเจ้าจอร์จ หนิงซานชวนทำแบบนี้ได้ยังไง เขาจะทำลายทุกคน!”
ปลาตัวเล็กพูด “ฉันเข้าใจแล้ว ภารกิจที่หนิงซานชวนทำมาก่อนล้วนเป็นการขวางลู่ซิงเฉินไม่ให้ทำภารกิจ เขาชั่วช้ามาก!”
เหยียนเสี่ยวหลินโต้ “ใช่สิใช่ เขาแย่จริง ๆ ยังจะฆ่าลู่ซิงเฉินอีกต่างหาก!”
เซี่ยเสี่ยวอวี่ถาม “คนแบบนี้ไม่ใช่กบฏของพวกเราผู้เล่นเหรอ? หนิงซานชวนสนิทกับใคร? กับคนถ้ำน้ำแข็ง! คนถ้ำน้ำแข็งเป็นศัตรูของพวกเราผู้เล่นทั้งนั้น!”
เหยียนเสี่ยวหลินรับ “ใช่ใช่ เขาก็คือกบฏ!”
คนกลุ่มนี้จัดระเบียบข้อมูลให้กระจ่างชัดยิ่งขึ้น ไม่นานผู้เล่นจำนวนมากก็ตื่นตัวตามมา
“ใช่สิ คนถ้ำน้ำแข็งล่าผู้เล่นอยู่ตลอด แม้ตอนนี้ทุกคนก็ยังเจอคนถ้ำน้ำแข็งบ่อย ๆ หนิงซานชวนกล้าช่วยคนถ้ำน้ำแข็งทำงาน?”
“เขาก็คือช่วยเผาบ้านเผาเมืองไง แม่ง ตะกี้ฉันยังอยากเข้ากิลด์นี้อยู่เลย ไม่ได้ ถอนตัว ถอนตัว!”
“ไม่แปลกใจเลยที่เขาจับผิดลู่ซิงเฉินตลอด ที่แท้ลู่ซิงเฉินกำลังช่วยพวกเรา กำลังหาทางยุติยุคทุ่งน้ำแข็ง!”
“ฮึ่ม ตะกี้สาวกที่ช่วยหนิงซานชวนป่าวประกาศไปไหนหมด? พี่เลี้ยงของพวกแกเก่งขนาดนี้น่ะเหรอ? กบฏ!”
“ยุคทุ่งน้ำแข็งจบได้ก็ดีสิ มีคนตายด้วยความหิวและความหนาวไปแค่ไหน หนิงซานชวนใจร้ายจริง ๆ!”