อีกฟากหนึ่ง ภายในตระกูลเสวียนหยวนก็ครึกครื้นไม่ต่างกัน
เสวียนหยวนเสี่ยวเอ้อร์ “หลิงหลง ข้าขอสมัครเข้าทีมรักษาความปลอดภัย!”
เสวียนหยวนเสี่ยวซื่อ “อะไรนะ ทีมรักษาความปลอดภัย?”
เสวียนหยวนเสี่ยวเอ้อร์ “รับผิดชอบด้านความปลอดภัยและระเบียบ ไม่ใช่ทีมรักษาความปลอดภัยแล้วยังไงล่ะ ไง นายคิดว่าไม่ได้เหรอ?”
เสวียนหยวนเสี่ยวอู่ “โฮ๊ะ ถ้าเปลี่ยนชื่อให้ฟังดูเพราะกว่านี้ก็ได้นะ อย่างเช่น…ทีมกวาดล้างเมือง”
เสวียนหยวนเสี่ยวเอ้อร์ “ไปตายซะ!”
เสวียนหยวนหลิงหลง “หน่วยพิทักษ์เยียนอี่?”
เสวียนหยวนเสี่ยวซื่อ “เรียกว่าทีมบังคับใช้กฎหมายเถอะ ชื่อนี้มันฮึดฮัก!”
เสวียนหยวนหลิงหลง “โฮกๆๆๆ พวกเราต้องรับผิดชอบตลาดเยียนอี่เป็นหลัก คราวนี้เอ็นพีซีมาเยอะมาก อาจารย์ก็ไม่น้อย นายแน่ใจนะว่ากล้าบอกว่าตัวเองเป็นทีมบังคับใช้กฎหมาย?”
เสวียนหยวนเสี่ยวซื่อ “ขี้ปั๊ดเลย นึกภาพเอ็นพีซีกลุ่มนักเลงโหดร้ายนั่นออกมาได้แล้ว ยังมีเจ้าแม่รื้อบ้านอย่างจีเอ้อร์ฉือซานอีก นั่นมันฝันร้ายของข้าชัดๆ!”
เสวียนหยวนหลิงหลง “โอ๊ะ นายคิดถึงเธองั้นเหรอ? เธอตอนนี้อยู่ข้างฉันแหละ!”
เสวียนหยวนเสี่ยวซื่อ “อะไรนะ?”
เสวียนหยวนหลิงหลง “ฮิฮิ เอ็นพีซีในหมู่บ้านเยียนอวี่เยอะหน่อยนะ อาจารย์เหลยจิน, หวาวา, ปู้ปู้, อาจารย์จีวอ, จีเอ้อร์ฉือซาน, จีซื่อจิ่ว ยังมีอาจารย์ปาปูกับลูกหลานอีกเพียบเลย…”
เสวียนหยวนเสี่ยวอู่ “จริงจริง คราวก่อนไปยังไม่เยอะขนาดนี้เลย วันนี้ทำไมเยอะขึ้นล่ะ? พี่หลิงหลง เร็ว! ขอให้เจ้านายออกคำสั่งเรียกชุมนุมส่งข้าไป!”
เสวียนหยวนหลิงหลง “ไม่ต้องให้เจ้านายหรอก ฉันเรียกเองก็ได้นะ!”
เสวียนหยวนเสี่ยวอู่ “อะไรนะ นายก็เรียกได้? อวดโม้ชะมัด!”