ลู่ซิงเฉินยื่นมาลูบใบหน้าของตัวเอง แล้วทำเป็นประหลาดใจ "ฉันกลายเป็นอะไรไปแล้วเนี่ย! เอ๊ะ ทำไมเสียงฉันเปลี่ยนไปด้วย! เร็วๆ กระจกเอย!"
นางรีบควักกระจกออกมาอย่างตกใจ เงยหน้าดู แล้วทำสีหน้าเปลี่ยนทันที "ทำไมกัน!"
หเลี่ยอู่ตะลึงอยู่พักใหญ่ วิ่งวนรอบลู่ซิงเฉินไปมา "สามพี่ไม่ได้บอกว่ายาตัวนี้เปลี่ยนเพศได้นี่นา! แต่ก็เห็นจริง สวยขึ้นเยอะเลย โอเคเลย!"
ลู่ซิงเฉินทำหน้าห่อเหี่ยว "แบบนี้มันจะได้อย่างไร? ฉันยังมีภรรยาอยู่..."
หเลี่ยอู่ตอบ "กลัวอะไร ไปหาผัวใหม่สักคนก็จบ!"
ลู่ซิงเฉิน: ...
หลี่สืออี้หน้าตาตื่นตรึงตรา พร้อมความอินอินนิด ๆ "พี่น้อง แบบนี้ให้พี่น้องเข้าอกเข้าใจกันแบบคลุกฝุ่นด้วยกันยังไงเล่า..."
เขากับเฮยซื่อคุยถูกคอกันดีพอสมควร
เฮยซื่อจู่ ๆ หน้าตาดีขึ้นมาขนาดนี้ ยังเปลี่ยนเพศ เสียงยังใสเปร่งน่าฟัง ทำให้เขารู้สึกแปลกประหลาดไปหมด
หเลี่ยอู่ยังสงสัยค้างอยู่ "ยาเปลี่ยนเพศได้ด้วยเหรอ? ยาตัวนี้เจ๋งมากเลยนะ!"
หลี่สืออี้ตาเป็นประกาย "มีอีกไหม? ให้ฉันเอาไปเลี้ยงของสะสมอีกหนึ่งขวดสิ!"
เขาชี้มือมาที่ฉีฟ่างซิน
สีหน้าของฉีฟ่างซินเทาหมดทันที
หเลี่ยอู่ส่ายหัว "มีขวดเดียวเท่านั้น ยาตัวนี้ผสมวัตถุยาหายากอยู่นิดหน่อย หมดสต็อกแล้ว"
เลี่ยสืออีเอ่ย "น่าเสียดายชะมัด!"
หเลี่ยอู่ยังเชื่อไม่ค่อยถ่องแท้ จ้องลู่ซิงเฉินไม่วางตา "ทำไมฉันรู้สึกไม่จริงอะไรแบบนี้นะ?"
ลู่ซิงเฉินทำหน้าเซ็งเป็นทุนเดิม "ไม่ได้ ฉันต้องกลับไปเป็นเหมือนเดิม ไม่งั้นภรรยาฉันจะฆ่าฉันแน่ สิบเอ็ด ยังมียาแก้พิษอยู่ไหม?"
หลี่สืออี้ส่ายหัวปฏิเสธรัว ๆ "ยาแก้หมดแล้ว ต้องกลับไปเร่งปรุงใหม่"
ลู่ซิงเฉินผิดหวังทันที