สกิลพลิกฟ้าพลิกโชคนั้นดรอปยากมาก ลู่ซิงเฉินจึงตัดสินใจใช้มันอย่างระมัดระวัง
เธอหยิบขยะและของไร้ค่าของตัวเองออกมา พลิกดูอีกรอบอีกอีกรอบ ทั้งค้นแล้วค้นอีก จากนั้นก็ถามกู้เหยียนจือว่า "กู้เหยียนจือ ช่วงนี้มีเปิดกล่องบ้างไหม"
กู้เหยียนจือ "ไม่มี อยากให้ฉันเปิดสักกล่องไหม"
เกาต้าฟู่ "หยุดมือเดี๋ยวนี้นะ!"
ลู่ซิงเฉินจำต้องกลับไปค้นขยะที่ตัวเองเก็บสะสมไว้อีกครั้ง
น่าเสียดาย ไม่ว่าเธอจะหยิบชิ้นไหนขึ้นมา ก็รู้สึกว่ามันไม่เข้าขั้น ไม่คุ้มค่าที่จะเสียโอกาสใช้พลิกฟ้าพลิกโชคแม้แต่ครั้งเดียว
ไม่ได้การ ต้องรับซื้อขยะ!
ลู่ซิงเฉินกำลังจะส่งข้อความประกาศในช่องแชท ทันใดนั้นก็เหลือบไปเห็นหลานหลานกำลังยืนอยู่บนพื้นน้ำแข็งข้างแพไม้ ก้มหน้ามองอะไรบางอย่าง และบางครั้งก็ใช้กรงเล็บตะกุยมัน
ลู่ซิงเฉิน "หลานหลาน?"
หลานหลานหันกลับมา "เสี่ยวลู่ มาขุดสมบัติกัน!"
ขุดสมบัติ?
ลู่ซิงเฉินรีบวิ่งเข้าไปทันที และพบว่าบนพื้นน้ำแข็งข้างแพไม้ ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างถูกแช่แข็งอยู่ ซึ่งดูเหมือนจะเป็นสีแดง
ลู่ซิงเฉินรีบหยิบที่สกัดน้ำแข็งออกมา ทันใดนั้นก็สกัดอย่างรวดเร็วจนพื้นน้ำแข็งโดยรอบเละเทะ และในไม่ช้า ก็เผยให้เห็นป้ายไม้สีแดงเก่าๆ ที่ชำรุดอันหนึ่ง
เอ๊ะ? นี่มัน...
ลู่ซิงเฉินก็นึกขึ้นมาได้ทันที เธอเคยเก็บป้ายไม้ชำรุดอันหนึ่งได้ มันสกปรกและส่งกลิ่นเหม็น เธอไม่ยอมทิ้ง จึงใช้เชือกผูกมันไว้ที่ด้านหนึ่งของแพไม้ ปล่อยให้ป้ายไม้ถูกน้ำทะเลชำระล้าง
หลังจากนั้นเธอก็ลืมเรื่องนี้ไปเลย
ดังนั้น นี่ก็คือป้ายไม้อันนั้นใช่ไหม?
เทน้ำอุ่นหนึ่งถังลงไป ละลายน้ำแข็งรอบๆ ป้ายไม้ ลู่ซิงเฉินก็หยิบป้ายไม้ออกมา
เหมือนเดิม มีร่องรอยคล้ายตัวอักษรอยู่บนนั้น และยังมีรอยขีดข่วนมากมายนับไม่ถ้วน