ทันทีที่ประกาศของเขตหัวเซี่ย 1 ปรากฏขึ้น
ทุกเขตต่างก็เดือดพล่าน
โดยเฉพาะเขต 33:
“ฮ่าๆๆ ในที่สุดก็ได้เวลาไปเดินตลาดแล้ว ดีใจ โคตรดีใจเลย!”
“ดีใจอะไรกัน นายต้องเจอคนแจกบัตรเข้างานนะ ต้องทำภารกิจ ขึ้นอยู่กับดวงล้วนๆ!”
“แค่ดวงก็ยังดีนะ ลู่ซิงเฉินต้องลำเอียงให้เขตเราอยู่แล้ว กลัวอะไร ยังไงเราก็ดวงดีกว่าคนเขตอื่น”
“ใช่ๆ เพื่อนฉัน แล้วก็เพื่อนของเพื่อนฉันไปตั้งแผงที่หมู่บ้านควันฝนกันแล้ว พวกเขาไปขายของกิน ได้ยินว่าพวกเขาไปตั้งแต่ตีสี่ จนถึงตอนนี้เพิ่งผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง ก็ทำเงินได้เกือบ 1,000 เหรียญทองแล้ว!”
“จริงดิ? พระเจ้า นั่นมันตักเงินใส่กระสอบเลยไม่ใช่เหรอ?”
“แน่นอน แต่คนเขตอื่นไม่มีดวงดีแบบนี้หรอก พวกเราเขต 33 นี่เอาเปรียบสุดๆ ไปเลย! ขอบคุณท่านลู่!”
“ใช่ๆๆ ขอบคุณท่านลู่!”
ไม่นาน ปู้ปู้กับหลานหลานก็เริ่มลาดตระเวนในทะเล
พวกเขาเคลื่อนที่เร็วมาก
ในเขต 33 ผู้คนคุ้นเคยกับการแบ่งปัน ในที่สุดก็มีคนหนึ่งจับทางถูกว่าต้องทำภารกิจยังไง ถึงได้ตื่นเต้นเอาไปแชร์ในช่องแชท แล้วที่เหลือก็รู้กันหมด
ดังนั้น แค่เจอหลานหลานกับปู้ปู้ พวกเขาก็ชมหลานหลานทันที หรือไม่ก็ชมมิตรภาพของคนกับนก
ภารกิจนี้ง่ายเกินไปแล้ว
ไม่นาน บัตรเข้างานของเขต 33 ก็ถูกแจกจนหมด
คนในเขตอื่นดวงไม่ดีขนาดนั้น
หลานหลานกับปู้ปู้ก็ใช้แรงไปไม่น้อยเหมือนกัน
เขตยี่สิบหก เสวียนหยวนป้าเทียนขมวดคิ้วแน่น ทั้งโกรธทั้งอิจฉา
เสวียนหยวนหลิงอวิ๋นถอนหายใจ: “พี่ใหญ่ พี่ควรจะเอาอกเอาใจลู่ซิงเฉิน ดีๆ คุยกับนางดีๆ ไม่งั้นมันก็ไม่ลงเอยแบบนี้หรอก”
เสวียนหยวนป้าเทียนรู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรม: “หลิงอวิ๋น ข้าเป็นฝ่ายคุยกับนางดีๆ มาตลอด นางเองนั่นแหละที่ใจแคบ”
นี่กี่ครั้งแล้วที่เขาเป็นฝ่ายเข้าหาลู่ซิงเฉินเอง เสนอตัวช่วยเหลือ แล้วลู่ซิงเฉินก็ปฏิเสธไม่ใช่หรือ?
ตอนนี้ดีเลย ป้ายรับสมัครพ่อค้าไม่แจกให้เขาก็แล้วไปเถอะ แม้แต่บัตรเข้างานก็ยังไม่ได้เลย