ลู่ซิงเฉินดีใจมาก ในที่สุดก็มีตลาดซื้อขายแล้ว เธออยากซื้ออะไรอยากขายอะไรก็ไม่ต้องตะโกนเรียกลูกค้าแล้ว
อย่างเช่น ตอนนี้สิ่งที่เธอต้องการที่สุดก็คือข้าวฟ่างหรืออาหารไก่
แต่ว่า คงต้องรอสักหน่อย ตอนนี้ทุกคนยังทำความคุ้นเคยกับฟังก์ชันกันอยู่ ส่วนใหญ่ยังไม่ได้ลงสินค้าเลย
ลู่ซิงเฉินเปิดตลาดซื้อขาย
ด้านบนมีสินค้าบ้างแล้ว ผู้เล่นที่มือไวมีสินค้าลงขายแล้ว
แต่ อาจเป็นเพราะทดลองใช้ ด้านบนก็มีแต่พวกไม้ เหล็กก้อน พลาสติกอะไรพวกนั้น ยังไม่มีของที่ดูดีเลย
ลู่ซิงเฉินเลยลองดูบ้าง
เธอมองไปที่ปาท่องโก๋ข้างๆ แล้วลงขายสามชิ้นทันที
เธอพบว่า ตอนลงขาย การตั้งราคาแบ่งเป็นสองรูปแบบ หนึ่งคือตั้งเป็นแลกเปลี่ยนกับไม้ เหล็กก้อน หรือแม้แต่ระบุแปลนที่เจาะจงหรือสิ่งของละเอียดได้ ซึ่งแบบนี้สามารถเทรดได้โดยตรง อย่างที่สองคือสามารถฝากข้อความไว้ใต้รายการสินค้าหรือแชทส่วนตัวได้ ซึ่งแบบนี้ต้องเจรจาต่อรองกัน
ค่อนข้างยืดหยุ่นดีนะ
แถมยังซ่อนชื่อจริงของผู้ขายได้ด้วย แน่นอนว่า การซ่อนชื่อแบบนี้จะแชทส่วนตัวไม่ได้ ทำได้แค่ฝากข้อความหรือเทรดโดยตรง
ลู่ซิงเฉินตั้งให้ปาท่องโก๋ชิ้นแรกแลกกับถ่านไม้ 20 ชิ้น ปาท่องโก๋ชิ้นที่สองแลกกับเหล็กก้อน 5 ชิ้น ปาท่องโก๋ชิ้นที่สามตั้งเป็นแบบเจรจาต่อรอง
แล้วเธอก็เลือกเทรดแบบไม่ระบุชื่อ
ว่าแต่ การลงขายสินค้าก็สนุกดีเหมือนกันนะ ลู่ซิงเฉินรู้สึกเหมือนกำลังเปิดร้านเลย
เพิ่งลงขายไป เธอก็ขายปาท่องโก๋ได้หนึ่งชิ้น
ลู่ซิงเฉินดูตลาดซื้อขายอีกครั้ง พบว่าตอนนี้ของที่มีค่อนข้างเยอะคือไม้และตะปูเหล็ก เหล็กก้อน พลาสติกพวกนี้ เพราะของพวกนี้เป็นทรัพยากรพื้นฐาน