"ปวดท้องน่ะ ฉันกระเพาะไม่ค่อยดี ดื่มแต่น้ำเย็นมาสองวัน ทนไม่ไหวแล้ว..." ฉินเสี่ยวโหรวพูดเสียงอ่อนแรง ไร้ชีวิตชีวาเหมือนก่อนหน้านี้
ลู่ซิงเฉินมีแววตาหนักใจ ปวดท้องนี่รักษายากนะ
เมื่อวานอากาศยังอุ่นอยู่ แต่วันนี้หลังจากพระอาทิตย์ตก อุณหภูมิเหมือนจะลดลง
พออากาศหนาว โรคกระเพาะจะยิ่งหนักขึ้น
ฉินเสี่ยวโหรวร้องไห้สะอึกสะอื้น: "แย่ชะมัด ฮือ ๆ ได้แต่กินหมั่นโถวเย็น ๆ แม้แต่น้ำร้อนสักอึกยังไม่มีเลย!"
ลู่ซิงเฉินตาเป็นประกาย: "รอเดี๋ยวนะ!"
เธอมีน้ำร้อนเร็ว ๆ นี้แน่
เพราะเธอสามารถสร้างเตาเหล็กได้แล้ว
ก่อนหน้านี้มัวแต่ยุ่งเก็บข้าวของ เลยไม่มีเวลาสร้างเตาเหล็ก เธอตั้งใจจะสร้างตอนกลางคืน ดูสิว่าจะได้กินอาหารร้อน ๆ หรือเปล่า
มีหม้อใบเล็กแล้ว ยังต้มน้ำดื่มได้อีก!
ต้องสร้างเตาเหล็กแล้ว
วัตถุดิบของเธอเพียงพอสำหรับสร้างเตาเหล็ก
เธอเดินไปที่โต๊ะคราฟ หยิบแบบแปลนเตาเหล็กออกมา
[เตาเหล็ก: ใช้ให้ความร้อน ทำอาหาร ต้มน้ำได้ ของจำเป็นในบ้าน แต่ว่าถ้าวางในห้องปิดทึบ ต้องเพิ่มปล่องควันด้วยนะ! วัตถุดิบที่ต้องการ: เหล็กก้อน 18/10 จะสร้างไหม?]
"สร้าง!"
เสียงติ๊งต่อกดังขึ้นไม่กี่ครั้ง เตาเหล็กก็ถูกสร้างออกมา
เตาเหล็กทรงกลม สูงราวหกสิบเจ็ดสิบเซนติเมตร คล้ายกับเตาถ่านหินตามบ้านในยุคเจ็ดแปดสิบ
[ติ๊ง สร้างเตาเหล็กสำเร็จ ได้รับรางวัลไฟแช็ก 1 อัน]
ลู่ซิงเฉินตาเป็นประกาย นี่มันง่วงแล้วมีคนเอาหมอนมาให้จริง ๆ เธอก็กำลังกลุ้มใจเรื่องก่อไฟอยู่แท้ ๆ คิดไม่ถึงว่าระบบจะให้รางวัลเป็นไฟแช็ก