ลู่ซิงเฉินตอบรับ "ค่ะ!"
มีเวลาแค่สามชั่วโมง เธออย่างน้อยก็ต้องดูให้ออกว่าสมบัตินี้ซ่อนอยู่ที่ไหน
ลูกแก้วตามหาสมบัติลอยขึ้นจากพื้น แผ่แสงเรืองรองออกมา
มันส่ายตัวเบา ๆ แล้วเริ่มลอยนำไปข้างหน้า
ลู่ซิงเฉินเดินตามไป
เกาต้าฟู่ กู้เหยียนจือ และคนตระกูลเสวียนหยวนที่ตามลู่ซิงเฉินมาตลอด ก็ไม่ถามอะไรเลย เดินตามหลังเธอมาด้วย
ลูกแก้วตามหาสมบัติลอยแกว่งไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งมาถึงขอบผาชัน
มันพุ่งลงไปด้านล่างอย่างรวดเร็ว
อยู่ด้านล่างงั้นเหรอ?
ลู่ซิงเฉินเข้าใจได้ทันที!
ใจของเธอเต้นแรง ถ้าเดาไม่ผิด สมบัติต้องอยู่ใต้ผาชันนี้
ดีมาก!
เธอกำลังวางแผนจะลงไปใต้ผาเพื่อล่าหนูกลืนทองอยู่แล้ว!
แม้ไม่มีลูกแก้วตามหาสมบัติ เมื่อเธอได้บันไดปีนเมฆมา ก้าวต่อไปก็คือการลงผาอยู่ดี
ช่างบังเอิญจริง ๆ!
ปรารถนาสิ่งใดก็เป็นไปได้จริงเลย!
ลู่ซิงเฉินหยิบบันไดปีนเมฆออกมา!
เมื่อเธอวางมันลง ก็มีบันไดทอดยาวต่อเนื่องไม่สิ้นสุด มองไม่เห็นห้วยสุดปลาย
เธอห้อยไข่มุกเรืองแสงไว้ที่คอ แล้วก้าวลงบันไดปีนเมฆ
มีบันไดอยู่ ความเร็วของเธอจึงไวมาก ลงไปได้สักพักไม่รู้นานแค่ไหน กลิ่นพิษบางเบาแทบจะไม่รู้สึกก็พัดเข้ามา
เธอเตรียมตัวมาแล้ว กลืนยาแก้พิษหนึ่งเม็ด แล้วเดินลงต่อไป
ส่วนลูกแก้วตามหาสมบัติก็อยู่ด้านล่างตลอด คอยชี้ทางให้เธอลงไปเรื่อย ๆ!
ลงไปได้อีกไม่รู้นานเท่าไหร่ ด้านล่างก็มีแสงสว่างปรากฏขึ้น
ถึงก้นแล้ว ด้านล่างนั่นคือคบไฟ!
ลู่ซิงเฉินรู้ทันทีว่าคบไฟเหล่านี้ต้องเป็นฝีมือของเสวียนหยวนหลิงอวิ๋นกับฉู่ไป๋อีแน่นอน
ต้องระมัดระวังมากขึ้นแล้ว!
ลู่ซิงเฉินสังเกตด้านล่างอย่างละเอียดแล้วกระโดดลงพื้น
ตรงนี้เป็นห้องโถงใหญ่ประมาณสามร้อยกว่าตารางเมตร รอบ ๆ ปักคบไฟเต็มไปหมด และบนพื้นไม่ไกลนัก ยังมีร่องรอยเลือดที่แห้งเป็นคราบอยู่จุดหนึ่ง