ลู่ซิงเฉินจับตาดูช่องแชทไม่วางตา
ในตอนนั้น เสวียนหยวนหลิงก็เปิดปากขึ้น “ฉันคิดว่าลู่ฮ่าวเยว่ก็ไม่เลวนะ หนักแน่นซื่อสัตย์ต่อคนเดียว ถ้าฉันเป็นถังฮวน ต้องชอบเขาแน่ ๆ เลยได้ยินว่าตอนนี้เขาอยู่ที่เกาะเหลียนซิง……”
เสวียนหยวนเฉิน “หลิง หยุดพูดเถอะ”
เสวียนหยวนหลิง “ทำไมล่ะ ไม่ใช่เธอเล่าให้ฉันฟังเองเหรอ ยัง…… ”
คำที่เหลือไม่ได้ออกมาจากปาก เสวียนหยวนหลิงเหมือนถูกใครบางคนอุดปากเอาไว้
คนอื่น ๆ เพียงแค่สงสัยว่าเกาะเหลียนซิงเป็นที่ไหน พูดกันสองประโยคก็เปลี่ยนเรื่องไปเสียแล้ว
ดูไปนานหลายชาตะแล้ว ไม่ได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์อีกเลย ลู่ซิงเฉินจึงตัดสินใจไปที่เกาะเหลียนซิง
แต่เกาะเหลียนซิงอยู่ที่ไหนกัน?
ป้ายขึ้นเกาะจะส่งเข้าไปยังเกาะเล็ก ๆ แบบสุ่ม ไม่มีทางระบุให้เข้าเกาะเหลียนซิงได้เลย?
ไม่รู้ว่าเสวียนหยวนเฉินรู้มากแค่ไหน ถ้าได้ถามเขาก็ดี
แต่เธอกับเขามีเรื่องแค้นฆ่าลูกสาว เขาไม่มีทางบอกเธออยู่แล้ว
ยุ่งยากชะมัด!
ลู่ซิงเฉินอึ้งทั้งซ้ายทั้งขวา ลองติดต่อลู่ฮ่าวเยว่ดูอีกรอบ ก็พบว่าเขายังอยู่ในโซนพิเศษเหมือนเดิม
ลู่ซิงเฉินเริ่มร้อนใจ
เทียบกันแล้ว เยว่เสี่ยวหนิงแค่มีท่าทีเป็นศัตรูเล็กน้อย ดีกว่าเสวียนหยวนเฉินอยู่หน่อย ลองเธอคนนี้ก่อนก็ได้!
ลู่ซิงเฉินแชทส่วนตัวหาเยว่เสี่ยวหนิง “รู้ข่าวของลู่ฮ่าวเยว่ไหม? ขอราคาสูง!”
เยว่เสี่ยวหนิงตอบมาทั้งดีใจทั้งอวดดี “ลู่ซิงเฉิน? ฮ่า ๆ รู้สิ แต่ฉันไม่บอกหรอก เหรียญทองเท่าไรก็ไม่บอก!”
เดาไม่ผิดเลย!
ดวงตาลู่ซิงเฉินวาบผ่านความเย็นชาคล้ายดาบ
ถึงจะไม่รู้ว่าความเป็นศัตรูของเยว่เสี่ยวหนิงมาจากไหน แต่เมื่ออีกฝ่ายทำตัวเหวี่ยงขนาดนี้แล้ว เธอก็จะไม่ประนีประนอมเช่นกัน
ลู่ซิงเฉินหยิบการ์ดระบุตำแหน่งเคลื่อนย้ายออกมา