ช่องแชทครึกครื้นกันมานานหลายชั่วโมง ลู่ซิงเฉินมองไปพร้อมรอยยิ้มแฉ่ง
เพื่อน ๆ ของเธอมีความสุข เธอก็มีความสุขตามไปด้วย
ดูไปสามสิบนาที ลู่ซิงเฉินจึงปิดช่องแชท
เธออยากจะดูของที่ได้รับมาในครั้งนี้
ครั้งนี้ได้กำไรงามจริง ๆ เกมใจกว้างซะที!
ลู่ซิงเฉินคิดว่า บางทีภารกิจซ่อมแซมประตูแห่งขั้วโลกครั้งนี้อาจสำคัญเป็นพิเศษ เกมถึงได้เลือดกำเดาไหล ยื่นสิทธิพิเศษและของดี ๆ ให้เธอมากมายขนาดนี้
ในกลุ่มแชทส่วนตัว เว่ยหลิน ฉินอู๋ชวน และคนอื่น ๆ คุยกันกระตือรือร้นผิดปกติ
ข้างนอกคนแนะตัวเองกันจนหน้าจอล้นไปหมด ข้อความที่พวกเขาพิมพ์ถูกดันหายไปเสียก่อน งั้นก็มาคุยกันที่นี่เลยดีกว่า
ทุกคนต่างตื่นเต้นยินดี
ฉินอู๋ชวน: "เสี่ยวหลู่ จัดงานเลี้ยงสักรอบไหม?"
เว่ยหลิน: "ใช่ ๆ ๆ จัดเลี้ยงกัน จัดเลี้ยงกัน!"
ตอนนี้ฤดูใบไม้ผลิมาถึง ดอกไม้บานสะพรั่ง ข้างนอกฟ้าใสแจ่มใส ทุกคนอารมณ์ดีโดยไม่รู้สาเหตุ ต่างเรียกร้องให้จัดงานเลี้ยงกัน
ลู่ซิงเฉินลังเลแวบหนึ่ง "งานเลี้ยงนี่นา..."
"งานเลี้ยง?" ปู่ลู่เดินมาทันที ตาเป็นประกายวิบวับ "จัด! ต้องจัดสักครั้งให้ได้ สิงสิง ที่นี่กว้างใหญ่โล่งเต๊งเกินไป ยิ่งมีคนเยอะยิ่งดี!"
ปู่ลู่เป็นคนชอบความครึกครื้นตั้งแต่กำเนิด
ลู่ซิงเฉินจึงไม่ลังเลต่อ "ได้!"
เธอแจ้งทุกคนทันที
ครอบครัวเว่ยหลินกับเว่ยอิง, พวกจงเฉียง, พรรคพวกฉินอู๋ชวน, เกาต้าฟู่, กู้เหยียนจือ, พวกชีฝางซินกับไป๋ไคซิน, พรรคพวกตระกูลเสวียนหยวน, ฉู่หงอี...
นับรวมแล้ว คนเยอะเหลือเกิน
เกาต้าฟู่เป็นคนใจดีใส่ใจคน ลู่ซิงเฉินเลยฝากให้เขาช่วยนับรวบรวมรายชื่อ
นับแล้วรวม ๆ ต้องมีสักสามสิบถึงสี่สิบคน
ลู่ซิงเฉินคิดแวบหนึ่ง งั้นเรียกทุกคนไปรวมกันที่หมู่บ้านหมอกฝนเลยดีกว่า
บนเกาะใต้หมู่บ้านหมอกฝนมีพื้นที่ว่างมากมาย หญ้าเขียวขจี ดอกไม้บานสะพรั่ง จัดงานเลี้ยงกลางแจ้งบนนั้นก็เยี่ยม
ตระกูลเว่ย ตระกูลฉิน ตระกูลเสวียนหยวน และตระกูลฉู่ ย่อมไม่ปล่อยให้ลู่ซิงเฉินยุ่งคนเดียวแน่นอน ต่างแถลงว่าลู่ซิงเฉินเพียงจัดสถานที่ให้พอ วัตถุดิบกับพ่อครัวพวกเขานำมาเอง รับประกันว่าทุกคนจะอิ่มหนำสำราญ