นักล่าสิบเอ็ดตาเป็นประกายวิบวับ "เร็ว เทยาเข้าไปเดี๋ยวนี้!"
นักล่าหนึ่งรีบเทยารักษาครึ่งหลอดลงไปทันที
ไม่กี่นาทีต่อมา เยว่ตงโหลวก็ลืมตาขึ้น
ลู่ซิงเฉินพาหลานหลานหลบไปอยู่ไกล ๆ ตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว
เมื่อเยว่ตงโหลวลืมตาขึ้น ก็มองไปรอบ ๆ ก่อน พอเห็นหลานหลานเข้า ก็คำรามลั่นแล้วพุ่งตรงเข้าชาร์จไปทันที
หลานหลานตกใจกระพือปีกเล็ก ๆ รัวไม่หยุด "แม่เจ้า!"
ลู่ซิงเฉินรีบเก็บหลานหลานเข้าไปในกระเป๋าสัตว์เลี้ยง เยว่ตงโหลวที่เสียเป้าหมายจึงเปลี่ยนไปพุ่งเข้าใส่ลู่ซิงเฉินแทน
ลู่ซิงเฉินใช้การ์ดเคลื่อนที่เร็วไว้แล้ว ไถลถอยหลังไปหนึ่งที แล้วฉกตัวเยว่เซียวหนิงขึ้นมา จ่อมีดพับไว้ที่อกของเธอ ตะโกนเสียงดัง "หยุดเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นข้าจะสังหารมันซะ!"
เยว่ตงโหลวชะงักไปชั่วครู่
นักล่าหนึ่งวิ่งเข้าปะทะทันที เธอซัดศิลาค่ายกลออกรัว ๆ ปาปปาป กักเยว่ตงโหลวไว้ภายในค่ายกลอีกครั้ง
ลู่ซิงเฉินคลายใจ ความเร็วของเยว่ตงโหลวเมื่อครู่เร็วกว่าครั้งที่กลายพันธุ์ก่อนหน้าเสียอีก จัดการยากจริง ๆ โชคดีที่นักล่าหนึ่งวางแผนการได้ไว!
นักล่าหนึ่งดีใจมาก "ดูเหมือนเงื่อนไขการใช้ยาจะหาเจอแล้ว!"
เธอคิดไปพลาง "ตอนนี้ดึกมากแล้ว ทุกคนไปพักผ่อนกันสักหน่อยนะ พรุ่งนี้ค่อยทำต่อ กู้ฉู่ ไอนี่!"
นักล่าหนึ่งและกู้ฉู่เดินไปยังห้องชั้นสอง
ลู่ซิงเฉินมองไปที่นักล่าสาม แล้วแอบถามเบา ๆ "จะหาทางส่งเรย์เอินออกไปดีไหม?"
นักล่าสามส่ายหน้า "ไร้ประโยชน์ พอเราขยับตัวกับเรย์เอินแม้นิดเดียว นักล่าหนึ่งจะโผล่มาทันที เขาไม่โง่ขนาดนั้นหรอก!"
ลู่ซิงเฉินไม่รู้จะทำอย่างไร "งั้นต้องทำยังไง?"