หลานหลานบินพุ่งออกมาจากรถ เห็นเสวียนหยวนป้าเทียนเปลือยกายส่วนบนจึงผิวปากขึ้น "เฮ้ย ป้าเทียนน้อย หุ่นดีนี่!"
เสวียนหยวนป้าเทียนก้มหน้า รีบหยิบเสื้อหนังออกมาห่มตัว
หลานหลานตะโกนลั่น "เร็วๆ เสื้อหนังรีเฟรชแล้ว!"
ลู่ซิงเฉินกลัวคนโพรงน้ำแข็งด้านหลังจะไม่เข้าใจ จึงพูดภาษาโพรงน้ำแข็งแบบกระท่อนกระแท่นสั้น ๆ ว่า "ปีศาจเสื้อหนังรีเฟรชเสื้อหนังอีกแล้ว มาเร็ว!"
คนโพรงน้ำแข็งอยู่ข้างหลัง เห็นพอดี จึงเกิดเสียงเชียร์ลั่นขึ้นทั้งกลุ่ม
"โอ๊ย รีเฟรชแล้ว รีเฟรชแล้ว รีบชิงเลย!"
"งั้นเหรอ เปลือยให้หมดมันจะรีเฟรชเร็วขึ้น รอบหน้าจำไว้แล้ว!"
"ชิงๆ ชิง เปลือยๆ เปลือย!"
ลู่ซิงเฉินหัวเราะคิกคัก กดคันเร่งแล้วหนีออกไป
ในมือของเสวียนหยวนป้าเทียนไม่รู้มีการ์ดเร่งความเร็วกี่ใบ ไม่รู้มีการ์ดหายากมากแค่ไหน จะแกล้งเล่นก็ยังพอไหว แต่ถ้าจะฆ่าเขาก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
เธอไม่อยากเสียเวลาอยู่ตรงนี้
ปล่อยป้าเทียนให้อยู่กับพวกคนโพรงน้ำแข็งเล่นกันต่อดีกว่า!
เร่งความเร็วไปตลอดทาง ไม่ช้าลู่ซิงเฉินก็มาถึงจุดที่เสวียนหยวนเสี่ยวอู่บอกไว้
เสวียนหยวนเสี่ยวอู่เจาะรูลับบนภูเขาน้ำแข็ง ซ่อนตัวอยู่ข้างในสั่นเทิ้ม
รถน้ำแข็งหิมะของลู่ซิงเฉินความเร็วสูง ตัวถังสีขาวเหมือนกับสีน้ำแข็งหิมะ แถมแทบไม่มีเสียงเลย
เธอ "ฉับ" เดียวก็หยุดรถที่ปากรูของเสวียนหยวนเสี่ยวอู่ แถมยังเก็บรถน้ำแข็งหิมะเข้าไปในกระเป๋าสะพายเก็บของตามสะดวก
ตอนนั้นเสวียนหยวนเสี่ยวอู่กำลังขดอยู่ในรุ่งน้ำแข็ง ชวนฉีฟ่างซินแย้งกันเล่น
เสวียนหยวนเสี่ยวอู่: "เซิร์ฟเวอร์ของพวกทุกคนมีคุยโป้งปิ๊งอะไรกันบ้าง เล่ามาฟังหน่อย?"