ความโกรธและหดหู่มากมายของพวกเขา ไม่มีแม้แต่คนให้ระบาย ได้แต่ระบายในช่องแชทเท่านั้น
ไม่แปลกเลย คนที่มาที่นี่อายุ 18-50 ปี ใครบ้างไม่มีพ่อแม่ลูกหลาน? จู่ ๆ ก็ต้องพลัดพรากจากกันเป็นตาย
เห็นมากเข้า ลู่ซิงเฉินก็รู้สึกจมูกแสบ
เธอคิดไม่ถึงว่า อัตราการคัดออกของเกมนี้จะสูงขนาดนี้ ตายแล้วก็ตายเลยจริง ๆ พ่อแม่ของพวกเขาจะทำอย่างไร ลูกเล็กเด็กน้อยจะทำอย่างไร?
เกมเฮงซวยนี่!
ไม่นาน ก็มีคนเริ่มเอาตัวรอดอย่างกระตือรือร้น:
“ทุกคนไม่ต้องคิดลบเกินไป ถ้าตอนนี้ยอมแพ้ ก็จบแล้วจริง ๆ ที่จริงในประกาศก็มีคำใบ้นะ อยากเอาชีวิตรอด หนึ่ง ขยายแพไม้ สร้างศาลาไม้ สอง หาคบเพลิงไม้ฟืนอะไรพวกนั้น…”
มีคนตั้งคำถามมากขึ้น:
“คุณพูดง่ายดี แพไม้ของฉันตอนนี้ 10 ตารางเมตร ถือว่าพัฒนาเร็วแล้ว กว่าจะขยายถึง 10 ตารางเมตร ต้องใช้ไม้ 60 ท่อน ตะปูเหล็ก 60 ตัว ถ้าสร้างศาลาไม้ ก็ต้องใช้ไม้อีก 50 ท่อน ตะปูเหล็ก 20 ตัว แค่เก็บกล่องไม้ในทะเล ฉันจะไปหาไม้กับตะปูเหล็กมากขนาดนั้นจากที่ไหน?”
“เฮ้อ ฉันโชคดีนะ ไม้กับตะปูเหล็กน่าจะพอแล้ว แต่น่าเสียดาย ฉันเอาไปแลกของกินของดื่มหมด เสียใจจริง ๆ ทำไมฉันถึงปากตะกละอย่างนั้น!”
“งั้นพวกคุณโชคดีจริง ของฉันเก็บไว้เองตลอด ไม่ได้แลกของกินของดื่ม ก็ยังไม่พอ”