เสวียนหยวนป้าเทียนจ้องลู่ซิงเฉินไม่กระพริบตา
ด้านหลัง ฝูงคนถ้ำน้ำแข็งวิ่งพรวดพราดออกมา หัวเราะครืนครั่น "เร็วๆ ตามตัวประหลาดเสื้อหนังไป อย่าให้มันหนีหายไปไกล!"
"ใช่ๆ ตามหาเจอยากเย็นขนาดนี้ ต้องให้มันฟาร์มเสื้อหนังให้เยอะๆ หน่อย!"
ใบหน้าของเสวียนหยวนป้าเทียนเปลี่ยนสี รีบแตะการ์ดเร่งความเร็วแล้ววิ่งหนีไปข้างหน้า
เขาไม่คิดหรอกว่าลู่ซิงเฉินจะช่วยเขาไว้
ลู่ซิงเฉินตาเป็นประกาย แส้งูวิญญาณกระดกออกไป ป๊าบ! พันรัดเสวียนหยวนป้าเทียนเอาไว้ "โอ๊ย เดี๋ยวก่อน ป้าเทียน เรามีเรื่องจะถามเจ้าหน่อย"
คนถ้ำน้ำแข็งวิ่งตามมาล้อมรอบป้าเทียนจนมิด ยังหันมาทักทายลู่ซิงเฉินอย่างกระตือรือร้น "ขอบคุณๆ!"
เสวียนหยวนป้าเทียนโมโหจนหน้าเขียวคล้ำ ตะโกนลั่น "ลู่ซิงเฉิน! อย่าลงไปมากนัก!"
คนถ้ำน้ำแข็งรุมล้อมเสวียนหยวนป้าเทียนเดินไปยังเนินหิมะ ระหว่างทางตะโกนพร้อมกัน "รีเฟรช รีเฟรช ดูรีเฟรชกันเลย!"
เสียงกึกก้องแทบแตกปาก!
เสวียนหยวนเสี่ยวอู่หัวเราะเป็นเสียงเดียว "ฮาฮาฮา บอสนี่แย่จริงๆ เลย!"
ลู่ซิงเฉิน "เออม!"
ทันใดนั้น เสียงหนึ่งที่คุ้นหูดังขึ้น "อ้าว? เสวียนหยวนป้าเทียน? หนุ่มหล่อ เราได้พบกันอีกแล้ว!"
อ้าว ปุโรหิตตงฮู!
คือนางจริงๆ!
ลู่ซิงเฉินหันศีรษะไป
เห็นปุโรหิตตงฮูเดินมาอย่างเชื่องช้า
นางยังคงตัวเตี้ยท้วมเหมือนเดิม แต่ดวงตาเต็มไปด้วยความปลื้มปีติ มองตรงมาที่เสวียนหยวนป้าเทียน
โดยเฉพาะกล้ามท้องที่เปลือยเปล่าของป้าเทียน
คนถ้ำน้ำแข็งเห็นปุโรหิตเดินมาก็หยุดทุกอย่างทันที แยกทางให้เรียบร้อย