ลู่ซิงเฉินรีบเปิดดูช่องแชท
"พระเจ้าจอร์จ พวกเธอเดาสิฉันเห็นอะไร? ตัวประหลาดเสื้อหนังถูกนักบวชหญิงจับตามอง ขนาดของหมั้นยังแลกกันไปแล้ว ตัวประหลาดเสื้อหนังใส่ปลอกคอถูกนักบวชหญิงลากจับตัวไปเลย!"
"ฉันก็เห็น ชิ! ตัวประหลาดเสื้อหนังโชคดีจริงๆ มาล่าสังหารแถมยังได้ผัวภรรยากลับไปด้วย!"
"ไง คุณคนข้างบนอิจฉาหรือเปล่า?"
"เอ่ม... ฉันไม่ชอบตัวเตี้ยกลมๆ น่ะ"
เสวียนหยวนป้าเทียน: "ลู่ซิงเฉิน ใช่เธอใช่ไหม เธอนี่หญิงร้ายกาจและเจ้าเล่ห์ที่สุด!"
เกาต้าฟู่: "เสี่ยวเทียน ยินดีด้วยนะกับการแต่งงานใหม่!"
ฉีฟ่างซิน: "เสี่ยวเทียน ขอให้รักกันยืนยาวร้อยปีนะ!"
เสวียนหยวนเสี่ยวอู่: "เสี่ยวเทียน ต้องส่งของขวัญงานแต่งงานไหม?"
เสวียนหยวนป้าเทียน: "ไปให้พ้น พวกทรยศ!"
เสวียนหยวนป้าเทียนเกือบจะคลั่งตายแล้ว
แท้จริงแล้ว เขามีเสบียงอาหารเยอะ การ์ดก็เยอะ ถ้าจะหนีออกไปก็ไม่ใช่เรื่องยากเย็นนัก
ใครจะไปรู้ ตั้งแต่ใส่ปลอกคอนั้น ไม่ว่าเขาจะซ่อนตัวแค่ไหน นักบวชตงฮูก็หาเจอได้อย่างรวดเร็ว แถมเมื่อนักบวชตงฮูยกมือขึ้นเพียงเล็กน้อย เขาก็ปวดศีรษะแทบแตกร้าว มึนงงครึ้มเคลือ จนแม้แต่การ์ดก็ใช้ไม่ได้
แถมปลอกคอนั้นใส่แล้วก็ดึงออกไม่ได้อีก
ฉะนั้นเขาจึงถูกนักบวชตงฮูควบคุมตัวได้อย่างง่ายดาย
นักบวชตงฮูเริ่มโมโหขึ้นมา: "เสี่ยวเทียน เธอรับเงินของฉันไป ต่อรองเรื่องต่างๆ มากมาย แต่กลับไม่รักษาสัญญา มากเกินไปแล้ว!"
เสวียนหยวนป้าเทียน: "เมื่อไรฉันรับเงินเธอ? เมื่อไรที่ฉันต่อรองอะไร?"
นักบวชตงฮูเปลี่ยนสีหน้าทันที: "มนุษย์ก็แค่เจ้าเล่ห์!"