สวี่จ้าวจัดตู้เก็บสมุนไพรเล็กน้อย ก่อนปิดบานตู้เบา ๆ แล้วกลับห้องไปนอน
รุ่งเช้าวันถัดมา ฟ้าเพิ่งสาง อากาศหนาวเย็นกว่าวานนี้เสียอีก
สวี่จ้าวปรับอุณหภูมิเครื่องปรับอากาศให้สูงขึ้น ซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มต่ออีกพักหนึ่ง กว่าจะยอมลุกขึ้นอย่างอ้อยอิ่ง
เธอเดินไปถึงห้องรับแขก ก็เห็นคุณย่ากำลังหั่นผักและเตรียมวัตถุดิบอยู่
บนโต๊ะอาหารมีเตาไฟฟ้าขนาดเล็กเครื่องใหม่ ตั้งไฟอ่อนเคี่ยวซุปนกกระจอกภูเขากลายพันธุ์อยู่
หลีอวิ๋นตั่วเห็นสวี่จ้าวออกมา จึงเงยหน้ามองแวบหนึ่ง ก่อนก้มหน้าจัดเตรียมวัตถุดิบต่อ “ตื่นแล้วหรือ? วันนี้เที่ยงบ้านเรากินหม้อไฟกัน”
“ก็ดีเหมือนกัน นั่งล้อมวงกินกันรอบหม้อ อุ่นดีด้วย” สวี่จ้าวเดินเข้าไปช่วยคุณย่าเตรียมของ
พอเตรียมผักใกล้เสร็จ สวี่จ้าวก็เอ่ยกำชับ “คุณย่า อุณหภูมิลดลงเรื่อย ๆ แล้ว ในครัวยังไม่ได้ติดเครื่องปรับอากาศ
ในห้องรับแขกก็มีเตาไฟฟ้าเครื่องใหม่อยู่แล้ว ต่อไปทำอาหารก็ไม่ต้องเข้าไปในครัวนะคะ”
ตอนนี้ยังไม่ถึงช่วงที่หนาวที่สุด อีกไม่กี่วันพอฤดูหนาวเย็นยะเยือกมาถึง สถานที่ที่ไม่มีเครื่องปรับอากาศเป่าลมอุ่น แค่หายใจเข้าไปก็หนาวจนปอดแทบแข็ง
ยิ่งไปกว่านั้น ในครัวก็หนาว ส่วนห้องรับแขกอบอุ่น เดินเข้าออกระหว่างที่เย็นกับที่อุ่นบ่อย ๆ ก็ยิ่งเป็นหวัดได้ง่าย
หลีอวิ๋นตั่วตอบด้วยรอยยิ้ม “ได้จ้ะ รู้แล้ว เมื่อก่อนอยู่เขตเพิงพัก ผ่านมาหลายปีขนาดนั้นยังทนมาได้ ตอนนี้ที่บ้านมีเครื่องปรับอากาศ มีชุดกันหนาว ย่ากับปู่จะดูแลตัวเองให้ดี”
สวี่จ้าวกำชับด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ตอนนี้ที่บ้านเรามีความเป็นอยู่ดีขึ้นแล้ว ฉันกับพี่ชายก็หาแต้มได้ ภารกิจสำคัญที่สุดของคุณย่ากับคุณปู่คือรักษาสุขภาพให้อยู่ถึงร้อยปีนะคะ”