แดนเถ้าธุลี: ฉันมองเห็นข้อมูลทุกสรรพสิ่ง

ตอนที่ 6 ดอกไม้กลิ่นจาง

6 นาที· 1.4K คำ

เนื่องจากต้นข้าวกลายพันธุ์สูงใหญ่พอควร แผ่กิ่งก้านใบหนาทึบบดบังสายตา ทำให้ชายร่างผอมไม่สามารถมองเห็นท่าทางการเก็บของสวี่จ้าวได้ชัด

สวี่จ้าวเก็บของอย่างไม่เกรงใจใคร แถมยังมีพลังพิเศษสายพลังอยู่ในตัว การเคลื่อนไหวจึงทั้งว่องไวและมีพลัง

สวี่กั่งและสวี่อี้มองดูวิธีการเก็บของสวี่จ้าว ต่างก็ถูกทำให้ตะลึงงันอยู่กับที่อีกครั้ง

สวี่อี้อุทานเบา ๆ ด้วยความตกใจ: “ตามวิธีเก็บของจ้าวจ้าวแล้ว วิธีเก็บของเรานี่เทียบได้กับหอยทากจริง ๆ”

สวี่กั่งตั้งสติได้ จึงเดินเข้าไปในกอข้าวกลายพันธุ์และลงมือเก็บอย่างขยันขันแข็ง พลางเตือนสวี่อี้ที่กำลังยืนมองน้องสาวของตัวเองเหม่อลอยอยู่ข้าง ๆ ว่า “อย่ามัวแต่เหม่ออยู่เลย รีบมานี่แล้วเก็บของเร็ว”

ถึงแม้ฝีมือของพวกเขาจะเทียบสวี่จ้าวไม่ได้ แต่เก็บได้เท่าไหร่ก็ดีเท่านั้น

ต่อให้ประสิทธิภาพต่ำแค่ไหน ก็ยังได้พืชกลายพันธุ์ที่กินได้ติดไม้ติดมือกลับมาบ้าง

จะน้อยแค่ไหนก็คืออาหาร ในตอนนี้ตระกูลสวี่ ยังไม่ร่ำรวยพอที่จะรังเกียจอาหารได้

ข้าวกลายพันธุ์แถบนี้เห็นชัดว่าถูกชาวเขตเพิงพักแวะเวียนมาเก็บเป็นประจำ สวี่จ้าวเพิ่งเก็บเมล็ดข้าวกลายพันธุ์ได้ไม่ถึงสามจิน เมื่อมองไปรอบ ๆ ก็แทบไม่เห็นต้นที่ค่ามลพิษผ่านเกณฑ์อีกแล้ว

สวี่จ้าวรวบปากถุงป่านใบใหญ่ในมือ แล้วแบกขึ้นบ่า ตั้งใจจะเปลี่ยนที่เก็บต่อ

สวี่กั่งและสวี่อี้เห็นท่าทางของสวี่จ้าว ก็รีบหยุดมือตาม แล้วเดินตามหลังสวี่จ้าวไปติด ๆ

ระหว่างทาง หากเจอพืชกลายพันธุ์มีประโยชน์ที่ค่ามลพิษผ่านเกณฑ์ สวี่จ้าวก็จะหยุดเก็บของด้วย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป