ผลไม้กลายพันธุ์พวกนี้ สวี่จ้าวตั้งใจจะเก็บเมล็ดไว้ แล้วค่อยนำไปปลูกในฟาร์มมิติ
ราคาผักผลไม้ในฤดูหนาวแพงลิ่ว ทั้งชนิดยังมีให้เลือกน้อยกว่าปกติ
เธอเข็นรถเข็นเดินเลือกของไปเรื่อย ๆ ก่อนจะหยิบสตรอเบอร์รีธรรมดาที่ยังไม่กลายพันธุ์มาอีก 2 ลูก ใส่ลงไปในรถเข็น
สวี่จ้าวเดินต่อ พลางคิดว่าจะเลือกผักผลไม้อะไรเพิ่มดี แต่เสียงร้องไห้จ้าของเด็กแสบคนหนึ่งทำให้เธอหันไปมองโดยไม่รู้ตัว
เด็กชายอายุราว 4-5 ขวบนั่งดิ้นพราดอยู่บนพื้น น้ำตากับน้ำมูกเปรอะเต็มหน้า “ผมจะกินสตรอเบอร์รี ผมจะกินสตรอเบอร์รี ฮือ ๆๆ...”
หญิงสาวคนหนึ่งมีสีหน้าหงุดหงิด ก้มมองเด็กชาย ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นอ่อนโยนในชั่วพริบตา แล้วพูดเสียงนุ่มกับเขา “สตรอเบอร์รีพวกนี้อ้างว่าเป็นพันธุ์ที่ยังไม่กลายพันธุ์ก่อนเกิดภัยพิบัติ ทั้งแพงทั้งลูกเล็ก เราไม่ซื้อได้ไหม เฉินเฉิน!”
เด็กชายไม่ฟังเลยสักนิด เขาด่าหญิงสาวด้วยเสียงเด็ก ๆ “ผู้หญิงใจร้าย! เมื่อก่อนแม่จะซื้อสตรอเบอร์รีให้ผมตลอด แต่คุณไม่ยอมซื้อ คุณมันผู้หญิงใจร้าย!”
เด็กชายร้องไห้เสียงดังจนคนรอบข้างพากันหันมามอง
หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งในฝูงชน ซึ่งรู้จักเด็กชาย เดินเข้ามาเกลี้ยกล่อม “เฉินเฉินไม่มีแม่แท้ ๆ แล้ว เธอเพิ่งเข้าบ้านมาเป็นแม่เลี้ยง อย่ารังแกเด็กสิ”
สีหน้าหญิงสาวเปลี่ยนไป เธอกลอกตา น้ำเสียงเจือแววเยาะเย้ย “ฉันแต่งกับพ่อเขาเพราะการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างตระกูล ไม่ได้มาเป็นฝ่ายเสียเปรียบช่วยเลี้ยงลูกให้เขาสักหน่อย”
พูดจบหญิงสาวก็ไม่สนใจเด็กชายที่ยังดิ้นร้องไห้อยู่บนพื้นอีก เธอดึงแขนเพื่อนข้างกายแล้วหันหลังจากไป