แดนเถ้าธุลี: ฉันมองเห็นข้อมูลทุกสรรพสิ่ง

ตอนที่ 82 การเดินทางกลับ

6 นาที· 1.4K คำ

ไม่เพียงเท่านั้น ผู้มีพลังพิเศษระดับ 10 ยังต้องใช้แกนสัตว์จำนวนมากในแต่ละปี เพื่อรักษาเลเวลพลังพิเศษให้คงที่

เพราะมีผู้มีพลังพิเศษระดับ 10 บางคนที่มีชีวิตอยู่เกินร้อยปี รวมถึงผู้มีพลังพิเศษระดับสูงอีกมากมาย ทรัพยากรแกนสัตว์และคริสตัลพลังที่ต้องใช้ในแต่ละปีจึงมีมหาศาล

ทรัพยากรเหล่านี้ยิ่งขาดแคลน ก็ยิ่งมีค่ามากขึ้นทุกที

ฟ้าเริ่มสาง อุณหภูมิต่ำตลอดคืนทำให้ชั้นนอกของผ้าใบเกิดน้ำค้างแข็งสีขาวเกาะอยู่

สวี่จ้าวลุกขึ้นแต่เช้า แต่งตัวเรียบร้อยแล้วเดินออกจากเต็นท์ไปมองดู พบว่าข้างนอกหิมะกำลังตกหนักอีกครั้ง หิมะบนพื้นหนาขึ้นไม่น้อย

เธอกลับเข้าเต็นท์ หยิบถังเหล็กใบใหญ่ที่บรรจุเนื้อนกกระจอกภูเขากลายพันธุ์ตุ๋นสุกแล้วออกมาจากมิติส่วนตัว ตักเนื้อนกกระจอกภูเขากลายพันธุ์ร้อน ๆ เต็มชาม วางไว้บนโต๊ะพับเล็กในเต็นท์

จากนั้นเธอก็หยิบข้าวปั้นไม่มีไส้สิบกว่าลูกใส่จาน แล้ววางไว้บนโต๊ะเล็ก

จัดการทุกอย่างเสร็จ สวี่จ้าวก็เรียกเสียงเบาว่า “พี่จือเหวย มาทานมื้อเช้าสิ”

ซ่งจือเหวยที่ยังงัวเงียเดินมานั่งหน้าโต๊ะเล็ก หยิบข้าวปั้นขึ้นมาอย่างไม่เกรงใจ กินคู่กับเนื้อนกกระจอกภูเขากลายพันธุ์ที่ตุ๋นจนนุ่มเปื่อยอย่างเอร็ดอร่อย

ซ่งจือเหวยกลืนเนื้อในปากลงไป แล้วเอ่ยชมอย่างพึงพอใจว่า “เนื้อนกกระจอกภูเขากลายพันธุ์ระดับสามเลยนะ เนื้อนี่ราคาไม่ถูก เธอใจกว้างจริง ๆ”

สวี่จ้าวยิ้มบาง ๆ แล้วพูดว่า “เพื่อขอบคุณที่เมื่อคืนพี่จือเหวยเล่าเรื่องต่าง ๆ เกี่ยวกับผู้มีอำนาจในเขตปลอดภัยให้ฉันฟังตั้งเยอะ”

ซ่งจือเหวยโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “ก็แค่ข้อมูลที่เปิดเผยทั่วไปเท่านั้น พอเลเวลพลังพิเศษของเธอสูงขึ้น เดี๋ยวเธอก็รู้เอง”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป