ต้องขอบคุณมิติส่วนตัวของสวี่จ้าวที่ช่วยย้ายบ้าน ทำให้ตระกูลสวี่ย้ายเข้าไปในบ้านใหม่ที่ชั้นล่างได้อย่างรวดเร็ว
ภายในบ้านกว้างขวางและสว่างสดใส แต่รกร้างมานานไม่มีคนอยู่ มุมผนังมีใยแมงมุม พื้นและโต๊ะเต็มไปด้วยฝุ่น
ทุกคนในครอบครัวแยกย้ายกันทำความสะอาดบ้านและจัดเก็บสิ่งของต่างๆ
สวี่จ้าวหยิบเครื่องใช้ไฟฟ้าที่เก็บไว้ในมิติส่วนตัวออกมา วางตู้เย็นไว้ใกล้ห้องครัว และวางเครื่องซักผ้าไว้ในห้องน้ำห้องหนึ่ง
“แบบนี้บ้านก็กว้างขวางพอแล้ว ห้องนั่งเล่นสองห้อง เปลี่ยนห้องหนึ่งเป็นห้องทานข้าว อีกห้องหนึ่งเอาไว้คัดแยกสิ่งของและจัดการสัตว์ที่ล่าได้” สวี่กั่งชี้ไปที่ผังบ้าน จัดสรรหน้าที่อย่างเป็นระเบียบ
“ใช่ พื้นที่กว้างขวาง สะดวกต่อการเก็บสิ่งของของเรามากขึ้นด้วย” สวี่จ้าวพูดพลางยกมือขึ้น หยิบของใช้ส่วนตัวของแต่ละคนในครอบครัวออกจากมิติส่วนตัว
สวี่อี้เปิดกระเป๋าเสื้อผ้าของตัวเอง แต่ไม่ได้กลับไปที่ห้องเพื่อเก็บของก่อน กลับเดินเข้าไปในห้องที่จัดไว้สำหรับปรุงยาเป็นพิเศษก่อน จัดวางภาชนะง่ายๆ ให้เข้าที่
เมื่อทุกคนในครอบครัวเก็บกวาดบ้านเสร็จเรียบร้อย สวี่จ้าวก็เสนอให้ไปเดินเล่นที่ห้างสรรพสินค้าด้วยกัน
เพราะอากาศเริ่มเย็นลงเรื่อยๆ ทุกคนในครอบครัวต้องซื้อเสื้อผ้าใหม่หลายชุด
ครอบครัวห้าคนนั่งรถสามล้อไฟฟ้าคันใหม่ ไม่นานก็ถึงห้างสรรพสินค้า
สวี่อวิ้นไม่ค่อยได้ไปเดินห้างสรรพสินค้าเมืองชั้นนอกตั้งแต่เด็กๆ ดวงตาโตมองไปรอบๆ เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นต่อสินค้านานาชนิดที่ไม่เคยเห็นมาก่อนในร้าน
พอเดินมาถึงโซนขายเสื้อผ้าสำเร็จรูป พนักงานขายเห็นเสื้อผ้าของตระกูลสวี่ธรรมดาๆ ก็ไม่มีใครยอมออกไปต้อนรับ
