ประตูรถบ้านปิดลงเบา ๆ กั้นสายลมยามเย็นจากภายนอกเอาไว้
ภายในรถเงียบสงบ สวี่จ้าวกับหลีหมิงเยวี่ยอาบน้ำล้างหน้าเสร็จก็ขึ้นไปนอนพักผ่อนกันตามลำดับ
เช้าวันรุ่งขึ้น สวี่จ้าวออกไปกับทีมล่าสัตว์ตามปกติ ส่วนหลีหมิงเยวี่ยไม่ได้ไปด้วย
คุณหนูผู้นี้วิ่งวุ่นมาทั้งวันเมื่อวาน จึงตั้งใจจะพักอยู่ในแคมป์ล่าสัตว์สักวัน
คราวนี้ทีมล่าสัตว์เปลี่ยนสมาชิกไปหลายคน แต่ผู้ที่นำทีมยังคงเป็นหวังจวินเช่นเดิม
เหวินเซียว ผู้มีพลังธาตุน้ำระดับหก อยู่เฝ้าประจำแคมป์ล่าสัตว์ ส่วนซ่งจือเหวยออกเดินทางไปกับทีม
ผู้มีพลังธาตุน้ำระดับสามลงมามีพลังโจมตีค่อนข้างอ่อน แต่เมื่อทะลุระดับสามได้แล้ว ลูกศรน้ำและเสาน้ำที่ควบแน่นขึ้นมาก็มีพลังโจมตีสูงมาก
เมื่อหลีหมิงเยวี่ยไม่ได้มาด้วย ระหว่างทางสวี่จ้าวจึงเดินตามหวังจวินติด ๆ
หวังจวินเห็นสวี่จ้าวตามอยู่ข้างหลัง ก็ไม่ได้พูดอะไรเป็นพิเศษ ทั้งยังจงใจชะลอฝีเท้าเพื่อให้เธอตามทัน
คราวนี้ทีมล่าสัตว์ออกมาได้จังหวะดี พอเข้าไปในป่าโห้วเฟิง เหยื่อที่พบเป็นอย่างแรกก็คือฝูงหมูป่ากลายพันธุ์
ฝูงหมูป่ากลายพันธุ์สีดำทะมึนมีอยู่ราวสิบกว่าตัว เสียงหายใจหอบหนักดังมาให้ได้ยินแม้อยู่ไกลลิบ
หวังจวินเหาะขึ้นจากพื้น คว้าคอเสื้อสวี่จ้าวพาไปยังต้นป็อปลาร์กลายพันธุ์ต้นสูงใหญ่ที่อยู่ข้าง ๆ
เมื่อแน่ใจว่าสวี่จ้าวนั่งมั่นคงอยู่บนง่ามไม้แล้ว หวังจวินก็เอ่ยกำชับว่า “อยู่บนต้นไม้นี่แหละ ข้างล่างอันตราย”
“อืม ๆ” สวี่จ้าวพยักหน้าอย่างเหม่อลอย
ใต้ต้นไม้มีหมูป่ากลายพันธุ์ระดับสามหนึ่งตัว หมูป่ากลายพันธุ์ระดับสองสี่ตัว ส่วนที่เหลือล้วนเป็นลูกหมูป่ากลายพันธุ์ระดับหนึ่ง