แดนเถ้าธุลี: ฉันมองเห็นข้อมูลทุกสรรพสิ่ง

ตอนที่ 129 เมล็ดอวี๋กลายพันธุ์

7 นาที· 1.5K คำ

ค่ำคืนผ่านไปอย่างสงบ

แสงยามเช้าของต้นฤดูใบไม้ผลิสาดผ่านม่านหมอกบาง ๆ ลงสู่ลานบ้านของวิลล่าหลังเล็ก

หลังอาหารเช้า สวี่จ้าวกลับเข้าไปในบ้าน นั่งขัดสมาธิดูดซับแกนสัตว์

เมื่อพลังงานในร่างกายดูดซับจนเต็ม เธอก็เดินออกจากวิลล่า สวมหน้ากากอนามัยทางการแพทย์ แล้วนำสเกตบอร์ดไฟฟ้าออกมาจากมิติส่วนตัว ก่อนเหยียบขึ้นไปมุ่งหน้าไปยังประตูเมืองชั้นนอก

ทันทีที่พ้นประตูเมือง เธอก็เก็บสเกตบอร์ดไฟฟ้ากลับเข้ามิติส่วนตัว แล้วเร่งพลังพิเศษสายความเร็ว มุ่งหน้าไปยังป่าเก็บของเขตชั้นหนึ่ง

ไม่นานนัก เธอก็มาถึงบริเวณรอบนอกของป่าเก็บของเขตชั้นหนึ่ง

ตอนนี้หิมะละลายหมดแล้ว พืชกลายพันธุ์นานาชนิดที่อยู่รอบนอกป่าเก็บของต่างก็เริ่มงอกขึ้นมา

ชาวเขตเพิงพักเองก็เริ่มออกมาเก็บผักป่ากลายพันธุ์กับเมล็ดหญ้ากันแล้ว

สวี่จ้าวเดินไปตามรอบนอกป่าเก็บของได้ไม่นาน ก็พบชาวเขตเพิงพักอยู่เป็นระยะ

เธอเร่งพลังพิเศษสายความเร็ว เดินทางต่อเข้าไปอีกหน่อยจนถึงส่วนลึกของป่าเก็บของ

เพิ่งเริ่มฤดูใบไม้ผลิได้ไม่นาน ในส่วนลึกของป่าเก็บของจึงยังมีคนอยู่ไม่น้อย ตามดงหญ้ารกที่ขึ้นปะปนกับผักป่ากลายพันธุ์ มักมีคนหนึ่งหรือสองคนกำลังใช้กำไลข้อมือตรวจค่ามลพิษของผักป่ากลายพันธุ์

ก่อนหิมะละลาย ทีมล่าสัตว์ของกลุ่มนักล่าต่าง ๆ เพิ่งกวาดล้างพื้นที่เขตหนึ่งและเขตสองไป

ตอนนี้หากมุ่งหน้าเข้าไปในส่วนลึกของป่าเก็บของเขตชั้นหนึ่ง โอกาสพบสัตว์กลายพันธุ์แทบไม่มี ชาวเขตเพิงพักที่ทำมาหากินในป่าเก็บของมานานต่างรู้กฎข้อนี้ดี

ทุกปีเมื่อถึงช่วงเวลานี้ ชาวเขตเพิงพักจะเดินทางออกไปเก็บของไกลกว่าเดิม มุ่งหน้าเข้าไปในส่วนลึกของป่าเก็บของเขตชั้นหนึ่ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป