หน่อไม้กลายพันธุ์จำนวนมากที่แทงทะลุพื้นดินขึ้นมา ถูกทั้งสองคนเก็บเกี่ยวจนหมดอย่างรวดเร็ว เหลือไว้เพียงหลุมดินกระจายอยู่ทั่วพื้น
ระหว่างเก็บหน่อไม้ หนูไผ่กลายพันธุ์ระดับหนึ่งตัวหนึ่งก็พุ่งออกมาจากโพรงดินที่อยู่ไม่ไกล
ซ่งจือเหวยดึงสวี่จ้าวไปไว้ข้างหลัง แล้วยกมือสะบัดเสาดินแหลมคมออกไป ฟาดกะโหลกหนูไผ่กลายพันธุ์แตกอย่างฉับไว
ซ่งจือเหวยไม่ยอมให้สวี่จ้าวเก็บเหยื่อตัวนี้เข้ามิติส่วนตัวไว้เอง แต่เดินเข้าไปลากหนูไผ่กลายพันธุ์กลับมายังจุดที่ทั้งสองรออยู่แต่แรกด้วยตัวเอง
แอบนำเสบียงติดตัวไปเล็กน้อยยังพอได้ แต่ภารกิจครั้งนี้คุณหนูตามมาด้วย จึงทำอะไรเกินเลยไม่สะดวก
ทั้งสองลงมืออยู่พักหนึ่ง ก็เก็บหน่อไม้กลายพันธุ์ได้เต็มถุงป่านถึงสามใบ
พวกเธอตั้งใจเหลือหน่อไม้กลายพันธุ์ไว้หนึ่งถุง ไม่เก็บเข้ามิติส่วนตัว เพื่อใช้ส่งงานให้ทีมโดยเฉพาะ
ร่องรอยจากการขุดหน่อไม้ปิดบังไม่ได้ หากไม่ส่งหน่อไม้กลายพันธุ์ให้ทีมเลยแม้แต่ชิ้นเดียว คงอธิบายกับสมาชิกในทีมได้ยาก
หลังจากทั้งสองเก็บหน่อไม้กลายพันธุ์เสร็จ พักอยู่กับที่ได้ราวสิบนาที สมาชิกที่ออกไปล่าสัตว์ก็แบกหนูไผ่กลายพันธุ์ห้าตัวกลับมา
สวี่จ้าวเปิดดวงตาข้อมูลสแกนดู: หนูไผ่กลายพันธุ์ระดับหนึ่งสามตัว หนูไผ่กลายพันธุ์ระดับสองสองตัว
หนูไผ่กลายพันธุ์ระดับหนึ่งมีขนาดใกล้เคียงชายฉกรรจ์วัยผู้ใหญ่ ส่วนตัวระดับสองใหญ่กว่าระดับหนึ่งเต็มหนึ่งรอบ
ซ่งจือเหวยเห็นว่าคนออกไปหลายคน แต่สุดท้ายกลับมาพร้อมเหยื่อเพียงห้าตัว จึงถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเล็กน้อยว่า “พวกคุณวุ่นวายอยู่ในป่าไผ่ตั้งนาน ล่าได้แค่หนูไผ่กลายพันธุ์ห้าตัวเองเหรอ?”