สวี่จ้าวเดินไปยังกองเหยื่อ ยกมือขึ้นเก็บเหยื่อทั้งหมดเข้าไปในมิติส่วนตัว
จากนั้นเธอก็หันไปมองฉู่อี้หนิง “ให้ฉันจัดหาให้ทั้งหมดคงไม่ได้ แต่ถ้าในทีมต้องการยาระดับกลางชนิดไหน คุณเขียนรายการให้ซูหลาน แล้วให้เธอส่งมาให้ฉันได้ ของที่ฉันหาได้ ฉันจะช่วยจัดหาให้แน่นอน”
ทุกครั้งที่สวี่อี้กลับบ้าน เขาจะนำยาหลายสิบหลอดไปแช่ไว้ในตู้เย็นเป็นอย่างน้อย มียาเสริมแรงสูงที่ผ่านการเสริมพลังแล้ว และยาระดับกลางที่ยังไม่ผ่านการเสริมพลังและยังไม่ได้เติมคริสตัลพลัง
จัดสรรให้สมาชิกในกลุ่มใช้ก็ดีเหมือนกัน จะได้มีช่องทางหารายได้เพิ่มอีกทาง
ฉู่อี้หนิงพยักหน้า “ได้ กลับไปแล้วฉันจะเขียนรายการออกมา”
หลังเก็บเสบียงเรียบร้อย ทุกคนก็มารวมตัวกันเพื่อหารือเรื่องการล่าสัตว์ในช่วงบ่าย
อาการบาดเจ็บของเหอเสี่ยวเสี่ยวสาหัส เธอคงร่วมเดินทางกับทีมต่อไม่ไหวแน่
สวี่จ้าวเสนอว่า “เอาอย่างนี้ไหม ฉันพาเหอเสี่ยวเสี่ยวกลับแคมป์ก่อน พวกคุณล่ากันต่อแถวทุ่งหญ้า พอได้เหยื่อใกล้ครบแล้วค่อยส่งพิกัดมาให้ฉัน”
ฉู่อี้หนิงมองเหอเสี่ยวเสี่ยวที่บาดเจ็บสาหัส แล้วพูดอย่างจนใจว่า “คงต้องทำแบบนั้นแล้ว”
สภาพของเหอเสี่ยวเสี่ยวในตอนนี้ ถ้าฝืนตามทีมไปก็มีแต่จะถ่วงคนอื่น พากลับแคมป์ไปก่อนดีกว่า
สวี่จ้าวเดินเข้าไปประคองเหอเสี่ยวเสี่ยว แล้วย่อตัวลงเล็กน้อย “ฉันแบกเธอเอง!”
เหอเสี่ยวเสี่ยวดูขัดขืนเล็กน้อย เธอปฏิเสธเสียงเบาว่า “หัวหน้ากลุ่ม ฉันยังเดินเองไหวค่ะ”
สวี่จ้าวว่า “ขึ้นมาเถอะ! ฉันมีพลังสายพลังกับพลังมิติ แบกเธอไม่เปลืองแรงหรอก ถ้าค่อย ๆ ประคองเดินไปแบบนี้ ต่อให้ฟ้ามืดก็ยังไปไม่ถึงแคมป์”