ต่อให้เป็นหน่วยรบชั้นยอดลงมือ น้ำผึ้งที่ได้มาก็มีไว้แบ่งปันกันในหมู่พวกเดียวกันเท่านั้น ไม่มีทางนำออกมาขายในตลาดเขตปลอดภัยเด็ดขาด
ทั้งสามคนเก็บแมลงกลายพันธุ์บนพื้นจนหมด แล้วกลับถึงแคมป์ตอนตี 5
พวกเธอไม่คิดจะนอนต่อ เรียกซูอิ๋นลี่กับคนอื่น ๆ ออกมา เก็บแคมป์อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ออกเดินทางกลับเขตปลอดภัย
สวี่จ้าวกับอีกสองคนไม่ได้นอนมาทั้งคืน งานขับรถจึงตกเป็นของซูอิ๋นลี่ เผยถู และเถียนซุ่ย
ซูอิ๋นลี่กับเผยถูมีใบขับขี่ ขับรถใช้น้ำมันได้ไม่มีปัญหา
ส่วนเถียนซุ่ยขับรถเป็น แต่ยังไม่ได้ไปสอบใบขับขี่ ขับนอกเขตปลอดภัยได้ไม่มีปัญหา แต่พอเข้าเขตปลอดภัยก็ต้องเปลี่ยนให้คนมีใบขับขี่มาขับแทน
สวี่จ้าวตรงไปพักในห้องท้ายรถบ้าน
ส่วนฉู่อี้หนิงกับเฉิงเหยียนพักที่เบาะข้างคนขับของรถบรรทุกดัดแปลงทั้งสองคัน
รถบรรทุกดัดแปลงสองคันขับนำหน้า รถบ้านดัดแปลงตามอยู่ด้านหลัง ขบวนรถมุ่งหน้าสู่เขตปลอดภัยอย่างราบรื่น
ขบวนรถเดินทางไปยังเขตปลอดภัยอย่างต่อเนื่อง ระหว่างทางแวะพักเพียงครึ่งชั่วโมง ให้ทุกคนจัดการมื้อกลางวันง่าย ๆ
พอตกบ่าย สวี่จ้าว ฉู่อี้หนิง และเฉิงเหยียนพักผ่อนจนเต็มที่แล้ว ก็สลับไปนั่งตำแหน่งคนขับเพื่อขับต่อในช่วงที่เหลือ
ทุกคนเร่งเดินทางอย่างไม่ลดละ ก่อนประตูเมืองชั้นนอกจะปิดตามเวลา ขบวนรถก็เข้าไปในเมืองชั้นนอกได้ทัน
เมื่อคืนสวี่จ้าวย้ายเสบียงบางส่วนไปไว้บนรถบรรทุกดัดแปลงสองคัน
เมื่อกลับถึงฐานของกลุ่มนักล่าเซี่ยงหยาง สวี่จ้าวพาสมาชิกในทีมลงจากรถบ้าน แล้วสั่งซูอิ๋นลี่ว่า “เธอพาคนเจ็บที่นอนอยู่บนรถไปส่งโรงพยาบาลเมืองชั้นในก่อน”