เช้าของวันถัดมา
สวี่จ้าวนำสมุนไพรกลายพันธุ์สามสิบจินที่ฟอกเสร็จเมื่อวานออกจากมิติส่วนตัว แล้วเพิ่มสมุนไพรกลายพันธุ์ที่ค่ามลพิษผ่านเกณฑ์อยู่อีกจำนวนหนึ่งลงในถุงป่าน
เธอวางดีงูตัวอ่อนหนึ่งจินไว้ข้างสมุนไพร จากนั้นกดติดต่อพี่เฉินจากร้านยาเฉินจี้
สวี่จ้าวแจ้งพี่เฉินว่าตอนนี้ตัวเองมีสมุนไพรกลายพันธุ์สามสิบจินกับดีงูตัวอ่อนหนึ่งจิน ถามว่าอีกฝ่ายยินดีขึ้นบ้านมารับซื้อหรือไม่
พี่เฉินตอบตกลงอย่างง่ายดาย บอกว่าจะขึ้นบ้านมาเอง
สวี่จ้าวเรียกสวี่อี้มา ชี้ไปที่สมุนไพรและดีงูที่จัดวางไว้เรียบร้อยแล้วพูดว่า “พี่ชาย พี่เคยทำงานที่ร้านยา รู้ราคาสมุนไพรทุกชนิด ฉันนัดคนมารับซื้อแล้ว
แต้มที่ได้จากการขายโอนเข้าบัญชีย่าโดยตรง ฉันขอออกไปข้างนอกก่อน“
สวี่อี้ถามด้วยความสงสัย “เธอจะไปไหน เมื่อวานก็ตกลงกันแล้วไง ว่าวันนี้ไม่ไปป่าเก็บของเขตชั้นหนึ่ง ไปเลือกซื้อเฟอร์นิเจอร์กับเครื่องใช้ไฟฟ้าด้วยกัน”
สวี่จ้าวเดินเร็วไปที่หน้าประตู เปิดประตูแล้วจึงหันมาอธิบาย “ฉันจะไปขายปูกับเนื้องูที่จุดรับซื้อเพื่อแลกแต้ม บัญชีฉันมีแต้มไม่มาก เดี๋ยวซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้ากับเฟอร์นิเจอร์จะไม่พอ”
เมื่อคืนก่อนนอนเธอตรวจดูบัญชีกำไลข้อมือ เหลืออยู่เพียง 25,300 แต้ม
ปกติโอนเงินให้ครอบครัวและซื้อเสบียงเธอใจกว้างเสมอ แต่แต้มหมดเกลี้ยงเร็วมาก เธอเองยังจำไม่ได้ว่าใช้จ่ายไปกับอะไรบ้าง
โชคดีที่ในมิติส่วนตัวของเธอยังสะสมของจำนวนมาก ราคารับซื้อปูกลายพันธุ์สูงมาก แต้มที่แลกได้พอจะซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้าและเฟอร์นิเจอร์
จุดรับซื้อเมืองชั้นนอกเต็มไปด้วยชาวเขตเพิงพักที่มารอแลกแต้ม แถวยาวตลอดทั้งปี สวี่จ้าวจึงไม่ได้คิดจะไปที่นั่น