หลัวเซี่ยวเซี่ยวไม่พูดพล่ามอีก ยกมือขึ้นกระตุ้นพลังฟอกของตัวเอง
แสงสีขาวนวลอ่อนโยนแผ่ออกมาจากฝ่ามือ ค่อยๆ ห่อหุ้มถุงสมุนไพรกลายพันธุ์นั้นไว้ ใบพืชค่อยๆ กลายเป็นสีเขียวเข้มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
“เสร็จแล้ว ฟอกเรียบร้อย” หลัวเซี่ยวเซี่ยวหดพลังกลับ
สวี่จ้าวรับสมุนไพรมา สแกนด้วยดวงตาข้อมูล ก็เห็นค่ามลพิษของสมุนไพรทั้งหมดลดลงต่ำกว่า 60%
แต่ก็ยังทำเป็นใช้กำไลข้อมือตรวจอีกครั้ง เพื่อยืนยันสินค้า
“ขอบคุณ” สวี่จ้าวโอนแต้มหกสิบให้หลัวเซี่ยวเซี่ยว พร้อมพูดขึ้นว่า “ครั้งหน้า ถ้ามีสิ่งของที่ต้องฟอกอีก ฉันจะมาหาเธออีก”
เธอตัดสินใจแล้ว ต่อจากนี้ถ้าเจอสมุนไพรกลายพันธุ์ที่ค่ามลพิษเกินมาตรฐาน ก็จะเก็บกลับมาหมด แล้วหาผู้มีพลังพิเศษชำระล้างจัดการให้
ส่วนผักป่ากลายพันธุ์ บางประเภทขายได้ไม่ถึงสามสิบแต้มต่อหนึ่งจิน ไม่คุ้มกับแรงที่เสียไป
หลัวเซี่ยวเซี่ยวมองกำไลข้อมือที่ขึ้นว่าแต้มเข้าบัญชีแล้ว ยิ้มอย่างใจกว้าง “ได้เลย ตรงมาหาฉันที่ร้านปิ้งย่างก็ได้”
สำหรับหลัวเซี่ยวเซี่ยวแล้ว งานชิ้นเล็กชิ้นน้อยแบบนี้ถึงแต้มตอบแทนจะไม่มาก แต่สะสมไปเรื่อยๆ ก็เป็นรายได้งามเหมือนกัน
ในครอบครัวหลัวเซี่ยวเซี่ยว นอกเหนือจากเธอ พ่อแม่เป็นคนธรรมดาทั้งคู่ หลายปีมานี้ลองยากระตุ้นพลังพิเศษมาหลายตัว สองคนนั้นก็ไม่เคยตื่นพลังได้สักที
รายได้ก้อนใหญ่ของบ้านพึ่งพาเธอเป็นหลัก อีกทั้งการอัพระดับพลังต้องใช้แต้มซื้อแกนสัตว์ หลัวเซี่ยวเซี่ยวเลยแบกรับความกดดันเอาไว้มาก