ราตรีสงัดเงียบ สายลมยามค่ำพัดผ่านนอกหน้าต่างอย่างแผ่วเบา
ไม่นานนัก ความง่วงเหงาหาวนอนก็แผ่ซ่านเข้ามา
เพราะบาดแผลที่หลัง สวี่จ้าวจึงนอนตะแคงข้างและหลับลึกไป
เช้าวันรุ่งขึ้น ฟ้ายังสลัว ๆ แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้อง
สวี่จ้าวตื่นนอน ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ ก็เดินไปที่ห้องนั่งเล่น
คุณปู่คุณย่าตื่นแต่เช้าแล้ว กำลังวุ่นวายอยู่ในบ้าน
คุณย่าหลีอวิ๋นตั่วกำลังทำอาหารเช้าให้คนทั้งครอบครัวในครัว ส่วนคุณปู่สวี่กั่งกำลังคัดแยกผักป่ากลายพันธุ์และสมุนไพรที่สวี่จ้าวเก็บกลับมาเมื่อวาน
คัดแยกบ่อยเข้าก็ชำนาญ อีกทั้งมีสวี่จ้าวกับสวี่อี้คอยชี้แนะ ตอนนี้สวี่กั่งจึงจำสมุนไพรกลายพันธุ์ได้หลายชนิดแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น สมุนไพรกลายพันธุ์ที่สวี่จ้าวเก็บกลับมามีเพียงไม่กี่ชนิด จำง่ายมาก
ไม่ใช่ว่าสวี่จ้าวไม่อยากเก็บสมุนไพรกลายพันธุ์ชนิดอื่น ๆ มากขึ้น แต่พื้นที่ที่เธอสำรวจมาหลายวันนี้ มีเพียงสมุนไพรไม่กี่ชนิดนี้เท่านั้น
ป่าเก็บของในเขตชั้นหนึ่งกว้างใหญ่มาก ถ้าสวี่จ้าวเดินไกลออกไปเพื่อค้นหาในป่าเก็บของนอกเขตเพิงพักอื่น ๆ ก็จะพบสมุนไพรกลายพันธุ์เพิ่มขึ้นได้จริง
แต่ถ้าเป็นเช่นนั้น เวลาทั้งวันก็ไม่พอให้เธอไปกลับ
เขตปลอดภัยเว่ยเฉิงกว้างใหญ่ไพศาล แค่เขตเพิงพักรอบนอกก็มีถึงสามสิบหกเขต
กระท่อมเล็ก ๆ ที่ตระกูลสวี่เคยอาศัยซุกซ่อนอยู่ในเขตเพิงพัก ตั้งอยู่ในเขตที่ห้า ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากประตูเมืองชั้นนอกมากนัก
ห้าปีก่อน ที่ตระกูลสวี่จะตั้งรกรากในเขตเพิงพักเขตที่ห้าได้ ก็ต้องจ่ายแต้มไปไม่น้อย
ส่วนเขตเพิงพักที่ห่างไกลออกไป การไปกลับเมืองชั้นนอกหนึ่งรอบ ต้องใช้เวลาทั้งวันอย่างเต็มที่