สวีหวยจินครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนตอบว่า “โรงงานผลิตเกราะหนังตระกูลหลินในเขตตะวันตกของเมืองชั้นใน รับแปรรูปหนังสัตว์ระดับสี่ ระดับห้า และระดับที่สูงกว่านั้นให้กลายเป็นอุปกรณ์ป้องกันโดยเฉพาะ ในโรงงานมีเครื่องจักรอัดขึ้นรูปชั้นดีที่สร้างจากเหล็กกล้าพิเศษ”
เขาเดินอ้อมเข้าไปหลังเคาน์เตอร์ ล้วงนามบัตรใบหนึ่งจากลิ้นชักแล้วยื่นให้ข้ามเคาน์เตอร์ “นี่คือที่อยู่กับหมายเลขติดต่อของโรงงาน คุณไปหาโดยตรงได้ หรือจะนัดล่วงหน้าก็ได้
หนังสัตว์ของผู้มีพลังพิเศษระดับสูงหลายคนก็ส่งไปที่นั่นเพื่อสั่งทำอุปกรณ์ป้องกัน”
สวี่จ้าวรับนามบัตรมาเก็บไว้ ก่อนเอ่ยเสียงเบาว่า “ขอบคุณค่ะ พี่สวี”
สวีหวยจินโบกมือ “เรื่องเล็กน้อย”
เมื่อรู้ช่องทางสั่งทำชุดป้องกันจากหนังสัตว์ระดับสี่แล้ว สวี่จ้าวก็ไม่อยู่ต่อ กล่าวลาสวีหวยจินก่อนหันหลังออกจากร้าน แล้วขึ้นบันไดกลับบ้าน
หลังมื้อเย็น สวี่จ้าวย้ายข้าวของทั้งหมดในห้องนั่งเล่นไปกองไว้ในห้องกินข้าว จากนั้นปล่อยซากงูเขียวไผ่กลายพันธุ์ระดับสี่ออกมาท่อนหนึ่ง ยาวราว 6-7 เมตร
สวี่จ้าวเรียกสวี่กั่งกับสวี่อี้มาช่วย ทั้งสามคนเข้าไปล้อมซากงู ใช้มีดกระดูกค่อย ๆ ขูดแนวยาวตรงส่วนท้องให้เกล็ดหลุดออก
จากนั้นสวี่จ้าวกรีดท้องงูตามแนวที่ขูดไว้ด้วยมีดกระดูกวัวระดับห้า เผยให้เห็นอวัยวะภายใน
ซากงูส่วนที่เธอปล่อยออกมามีดีงูอยู่พอดี
สวี่อี้ยื่นมือไปควักดีงูออกมาอย่างระมัดระวัง แล้วใส่ลงในถังน้ำ
ส่วนไส้และอวัยวะภายในที่เหลือ สวี่จ้าวหาถุงป่านใบใหญ่มาบรรจุ ปิดปากถุงแล้วเก็บเข้ามิติส่วนตัว
