“ไม่ต้องแบ่งละเอียดขนาดนั้นหรอก” สวี่จ้าวพูดด้วยน้ำเสียงสงบ
เธอแบ่งสมุนไพรส่วนหนึ่งไปขาย อีกส่วนเก็บไว้ให้สวี่อี้ใช้ปรุงยา
ยาเร่งพลัง สเปรย์มอสนอนหลับ และสเปรย์ดอกไม้กลิ่นจางที่สวี่อี้ปรุงขึ้น ล้วนมีประโยชน์กับเธอไม่น้อย
สวี่อี้นำยาออกไปขายเพื่อหาแต้มมาใช้เอง เธอไม่รู้สึกเสียเปรียบเลยแม้แต่น้อย
อย่างไรเสีย ยาที่ขายให้คนนอกก็เป็นเพียงยาที่มีฤทธิ์ธรรมดา ส่วนยาที่ได้ผลดีที่สุดล้วนถูกเก็บเข้ามิติของเธอ
สวี่อี้มีท่าทีหนักแน่นมาก “เอาตามนี้แหละ พี่ชายอย่างฉันมีวันนี้ได้ก็เพราะน้องสาวอย่างเธอช่วยไว้
ทุกวันนี้ทั้งบ้านและแต้มส่วนใหญ่ในบ้านก็ได้มาจากที่เธอหา ฉันรู้สึกว่าเอาเปรียบเธอมากพอแล้ว
แต้มที่ได้จากการใช้สมุนไพรของเธอปรุงยาและยาชนิดต่าง ๆ สมควรเป็นของเธอมากกว่า”
“ได้ ฉันเอาส่วนใหญ่ก็ได้” สวี่จ้าวยิ้มอย่างจนใจ ก่อนกำชับต่อว่า “เก็บแต้มไว้กับตัวให้มากหน่อย เอาไปแย่งซื้อแกนสัตว์ที่ห้างของทางการ”
พูดจบ สวี่จ้าวก็ตักแกนสัตว์ขนาดเล็กที่แตกละเอียดในกะละมังใส่ถุงเล็ก ๆ แล้วยื่นให้สวี่อี้
วันต่อ ๆ มา สวี่จ้าวดูดซับแกนสัตว์อยู่ที่บ้านทุกวัน
เมื่อพลังงานในร่างกายดูดซับจนเต็ม เธอก็หางานจิปาถะทำบ้าง หรือออกไปวิ่งรอบหนึ่ง
ช่วงนี้เขตชั้นหนึ่งและชั้นสองเพิ่งถูกกวาดล้างไป ทรัพยากรเหลือไม่มาก เธอจึงไม่ได้ออกไปไกลนัก แต่เคลื่อนไหวอยู่แค่ในบริเวณหมู่บ้านวิลล่าชานเมืองเหนือทุกวัน
โชคดีที่หมู่บ้านวิลล่าแห่งนี้มีพื้นที่กว้างขวาง เธอจึงเร่งใช้พลังพิเศษสายความเร็ววิ่งวนรอบหมู่บ้านได้อย่างเต็มที่