หิมะที่ปกคลุมรอบด้านส่วนใหญ่ถูกเก็บเข้าไปในมิติส่วนตัวของเธอแล้ว เผยให้เห็นผนังหินด้านบนที่เรียบลื่นและแข็งแกร่งเป็นบริเวณกว้าง
ในมิติส่วนตัวของสวี่จ้าวมีเพียงบันไดพับทรงเออยู่ตัวหนึ่ง ไม่มีหมุดยึดหินหรือเชือกสำหรับปีนเขา
เห็นได้ชัดว่าเธอปีนขึ้นไปเองไม่ได้
คงต้องขอความช่วยเหลือจากคนอื่นแล้ว
สวี่จ้าวคิดวิธีไว้สองทาง ทางแรกคือโทรหาสวี่อี้ ให้เขาซื้อเชือกยาว 100 เมตรมาดึงเธอขึ้นไป
ถึงพี่ชายของเธอจะเป็นผู้มีพลังพิเศษสายสนับสนุน แต่เรี่ยวแรงของผู้มีพลังพิเศษย่อมเหนือกว่าคนธรรมดาอยู่มาก
ช่วงฤดูหนาวเย็นยะเยือก เธอเอาแต่หมกตัวอยู่บ้าน กินดื่มไม่ยั้งจนอ้วนขึ้นไม่น้อย แต่ไขมันพวกนั้นหายไปเกือบหมดตั้งแต่คราวก่อนที่เธอถูกพิษจนต้องล้างท้อง
ตัวเธอก็ไม่ได้หนักมาก พี่ชายคงดึงเธอขึ้นไปไหว
อีกวิธีคือโทรหาลุงจวิน ให้เขามาหิ้วเธอขึ้นไป
สวี่จ้าวนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นหิมะ กอดอกครุ่นคิด
เธอว่าขอให้ลุงจวินมาช่วยน่าจะสะดวกกว่าเห็น ๆ
แล้วพอลุงจวินมาถึง จะใช้ข้ออ้างอะไรดีล่ะ?
เรื่องโกหกมั่วซั่วน่ะ เธอถนัดที่สุดอยู่แล้ว
ก็บอกว่าถูกปล้น เลยหนีเตลิดมาเรื่อย ๆ จนสุดท้ายไม่มีทางเลือกต้องกระโดดลงหุบเขา
ช่างเป็นประสบการณ์ที่น่าเห็นใจเสียจริง ลุงจวินต้องมาช่วยเธอแน่
ถ้าลุงจวินไม่มา ค่อยให้พี่ชายของเธอเอาเชือกมาดึงเธอขึ้นไป
ถ้ายังไม่ได้อีก เธอก็ขอความช่วยเหลือจากหลีหมิงเยวี่ยหรือซ่งจือเหวยได้ อย่างไรก็ต้องมีใครสักคนมาช่วยเธอ
สวี่จ้าวเปิดกำไลข้อมือ ค้นหาเบอร์ติดต่อของลุงจวินแล้วโทรออก