ทั้งสองเลือกของขวัญเสร็จ จ่ายแต้มเรียบร้อยแล้วก็เดินออกจากร้านสินค้าคุณภาพดี
สวี่จ้าวแวะไปยังโซนเครื่องใช้ไฟฟ้าในห้างสรรพสินค้า ใช้แต้มไป 120,000 แต้ม ซื้อตู้แช่เย็นเชิงพาณิชย์ให้ร้านยาเครื่องหนึ่ง
ทั้งสองเดินออกจากห้างสรรพสินค้า สวี่จ้าวเรียกรถสามล้อไฟฟ้าของซ่งจือเหวยออกมา แล้วปีนขึ้นไปนั่งท้ายรถ
ซ่งจือเหวยนั่งประจำที่คนขับ สตาร์ตรถ มุ่งหน้าไปยังย่านวิลล่าเมืองชั้นนอกชานเมืองทางเหนือ
รถแล่นผ่านเขตเมืองชั้นนอก ก่อนเข้าสู่ถนนที่เงียบสงบพอสมควรซึ่งมุ่งไปยังชานเมืองทางเหนือ ซ่งจือเหวยนั่งอยู่ตรงที่คนขับแล้วเอ่ยถามว่า “จ้าวจ้าว พี่ชายเธอมีฝีมือปรุงยาขนาดไหน ปรุงยาฟื้นฟูกำลังได้ไหม”
สวี่จ้าวเอนหลังพิงเบาะ ตอบอย่างเรียบเฉยว่า “ปรุงได้ก็จริง แต่เขายังเป็นนักศึกษา ฝีมือยังไม่ดีนัก”
ซ่งจือเหวยถามต่อ “แล้วพี่ชายเธอรู้จักนักเภสัชที่ไว้ใจได้บ้างไหม”
สวี่จ้าวหันตัวไปพิงพนักเบาะคนขับของรถสามล้อเบา ๆ ถามต่อด้วยความสงสัย “พี่ชายฉันเพิ่งเข้าเรียนคณะแพทยศาสตร์ได้แค่สัปดาห์กว่า จะไปรู้จักใครได้ล่ะ พี่จือเหวย เจอเรื่องอะไรมาเหรอ”
“ไม่มีเรื่องใหญ่อะไรหรอก” ซ่งจือเหวยตอบส่ง ๆ “ฉันยังมีคริสตัลพลังเหลืออยู่บ้าง อยากหานักเภสัชที่ไว้ใจได้มาช่วยปรุงยาเสริมฟื้นฟูกำลังอย่างแรงสักสองสามหลอด”
เธอเปลี่ยนเรื่อง “คณะแพทยศาสตร์อยู่ใกล้แปลงสมุนไพรเขตแกนกลาง เธอช่วยถามพี่ชายให้หน่อยได้ไหม ว่าพอจะช่วยแย่งซื้อสมุนไพรกลายพันธุ์ระดับสูงได้หรือเปล่า อย่างเช่นหญ้าคืนชีพกับโสมโลหิตลายแดงอะไรพวกนี้”
ก่อนหน้านี้เธอหานักเภสัชมาปรุงยาเสริมฟื้นฟูกำลังอย่างแรงไปแล้ว 20 หลอด