ฉินเจิงเกาหัว ไม่ใช่แค่ลงสนามรบหรอกหรือ? เขาคิดไม่ออกเลยว่าทำไมโยวโยวหลู่หมิงถึงได้รีบร้อนขนาดนี้ ถึงกับต้องลงสนามรบกับเขาให้ได้?
ดูจากเชียนจีที่เขาดัดแปลงแล้ว ก็น่าจะไม่จำเป็นต้องมีเขาร่วมทีมถึงจะถูกนี่?
ฉินเจิงรับสายเสียงที่โยวโยวหลู่หมิงส่งมา พร้อมเครื่องหมายคำถามเต็มหัว
“ยุทธภพผู้เก่ากอด?”
“อือ ฉันเอง”
“โว้ย! ในที่สุดนายก็ตอบกลับมาสักที!”
“เอ่อ... มีเรื่องอะไรถึงได้รีบร้อนขนาดนั้น?”
“น้องชาย นายดังแล้วนะ!”
“ฉันดังแล้ว?”
สิบนาทีต่อมา ฉินเจิงก็เข้าใจเสียทีว่าเกิดอะไรขึ้น
ที่แท้โยวโยวหลู่หมิงเป็นสตรีมเมอร์สนามรบ เขาอัปโหลดวิดีโอที่ลงสนามรบร่วมกับฉินเจิงครั้งก่อน แล้วก็ได้รับความสนใจจากแฟนคลับจำนวนมาก
ตอนนี้ฉินเจิงนับเป็นดาวรุ่งในสนามรบที่มีชื่อเสียงอยู่บ้าง มีคนไม่น้อยกำลังรอดูวิดีโอที่เขาหวนกลับมาผงาดในสนามรบอีกครั้ง
“แต่ว่า... เรื่องนี้มีประโยชน์อะไร? คนดังกวยนูนชักช้าสัตว์อ้วนก็โดนขาย พอมีชื่อเสียงแล้ว คนที่จ้องเล่นงานฉันในสนามรบก็ยิ่งเยอะขึ้น ฉันอยากชนะก็ยิ่งยากขึ้นไม่ใช่หรือ?”
เป้าหมายหลักที่ฉินเจิงลงสนามรบก็เพื่อคว้าชัยชนะ!
ชนะวันละหนึ่งสนามเพื่อปลดล็อกการสุ่มคัมภีร์วิชาทหารประจำวัน ถ้าเพราะมีชื่อเสียงแล้วกลับชนะยากขึ้น แบบนั้นทุกวันเขาก็ต้องเสียเวลาและแรงกายมากกว่าเดิมไม่ใช่หรือ?
เสียงของโยวโยวหลู่หมิงที่ทั้งหงุดหงิดทั้งเสียดายดังมาจากเครื่องสื่อสาร
“หาเงินสิ! พี่ชาย! วิดีโอที่ฉันโพสต์แต่ละวันมียอดเข้าชมตั้งมากมาย นั่นคือเงินทั้งนั้น!”